dinsdag 29 maart 2011

Scheid het gedrag van de persoon

Ik las in MT (Management Team) het artikel: ‘Zo houdt De Boer zijn spits in het gareel’. Het artikel gaat over het managen van lastige mensen. In het artikel worden vijf principes opgesomd waarmee lastige mensen beter in het gareel te houden zijn. Het artikel viel mij niet op omdat het over voetbal of lastige mensen gaat. Het was vooral het derde principe die mij aandacht trok: ‘Aanspreken op gedrag’. “Scheid het gedrag van de persoon. Spreek de lastpak aan op hoe hij doet en wat hij zegt en heel nadrukkelijk niet op wie hij is. De kans is daarmee veel groter dat de woorden aankomen en er voldoende ruimte overblijft om de relatie succesvol voort te zetten. (…) Als conflicten op de man worden gespeeld, is de kans klein dat het ooit nog goed komt.”

Dit principe deed mij weer terugdenken aan wat ik schreef op mijn blog ‘Anders-zijn van de ander’. Ik schreef over begrip en onbegrip over het anders-zijn van andere mensen. Na het lezen van genoemd artikel in MT realiseerde ik mij des te meer dat hier persoon en gedrag (of mening) gescheiden worden. Het gaat Boersma in het artikel over het begrip hebben voor de persoon ondanks afwijkend gedrag (of mening). Ook als je het oneens bent met iemand, moet je nog wel begrip hebben voor die persoon. Voor wie hij is.

Als Nouwen ons oproept oog te hebben voor het onvoorwaardelijk houden door God van de andere, dan gaat het om de persoon (en niet om zijn gedrag). God houdt onvoorwaardelijk van ons ondanks afwijkend gedrag of een onjuiste mening. Daarom mogen conflicten ook niet op de man (persoon) gespeeld worden. Wel kan en mag gedrag, een mening, etc. onderwerp van gesprek zijn. Ik vraag mij af of christenen niet meer werk moeten maken van het scheiden van het gedrag (of mening) en de persoon?

donderdag 24 maart 2011

Geen ideale kerk zonder opwekking

Larry Crabb vertelt in zijn boek ‘De ideale kerk’ dat hij bidt om een opwekking. Een opwekking voor hem persoonlijk, maar ook voor de kerk.

“Hoe meer ik bid om een opwekking, hoe meer een voor de hand liggende waarheid duidelijk wordt. Tenzij de Geest ons laat zien wat de Vader het meest verheugd (en ergert) wanneer we bijeenkomen, zullen we komen aanzetten met allerlei soorten ideeën en hoop en manieren om dingen te doen, zoals aanbidding en preken en kleine groepen, die allemaal een duivels ding gemeenschappelijk hebben, een duivels ding dat we als engelachtig zullen beschouwen: hanteerbaarheid.” Geen opwekking zonder de Geest.

In het laatste hoofdstuk ‘conclusie’ schrijft Crabb (o.a.) dit: “Dus wij kunnen noch een echte kerk tot stand brengen noch mensen naar een echte kerk trekken. Dan blijft alleen het gebed over. Opwekking hangt af van het gebed om Gods Geest, om ons te laten zien en horen wat Jezus zag en hoorde.” En in zijn ‘epiloog’ lees ik: “Als je je aangesproken voelt door wat ik in dit boek gezegd heb, bid dan om opwekking.” Geen ideale kerk zonder een opwekking.

maandag 21 maart 2011

De ideale kerk

Larry Crabb schreef een boek met de titel ‘De ideale kerk’ met als ondertitel ‘Waar onvolmaakte mensen God ontmoeten’. Voordat we Larry verdenken van idealisme noem ik ook nog de Engelse titel van het boek: Real Church. Het boek gaat dus over de ware of de echte kerk.

Crabb vertelt in het boek waarom hij deze schreef: “De kerk waar ik heen wil – waar is die? Wat is dat voor kerk? Welke kerk zou me aantrekken? Wat voor soort kerkdienst zou ik niet graag missen? Bij welke kerk zou het een voorrecht zijn om ertoe te behoren? Ik had er moeite mee om een antwoord te vinden. Daarom heb ik besloten om er meer over na te denken. Ik kan het beste nadenken met een pen in mijn hand. Vandaar dit boekje.”

Crabb begint zijn boek met een probleemstelling: “Waarom verlies ik – en anderen die al tientallen jaren trouwe, regelmatige kerkgangers zijn – de interesse om zelfs maar naar de kerk te gaan, laat staan daar actief in te worden? Is het tijd voor weer zo’n vernieuwings- of hervormingsbeweging, (…)? Of is het tijd voor mij (…) om onze toewijding te hernieuwen, onze wegen te hervormen en weer braaf terug te gaan naar de kerkbanken?”

Crabb stelt zichzelf in zijn boek allerlei vragen. Vragen zoals: Wat is een kerk? Waarom zou ik naar de kerk gaan? Naar wat voor kerk wil ik dan wel? Ook beschrijft hij de kenmerken van de ideale kerk. Crabb schreef dit boekje om zo met deze en nog veel andere vragen over de kerk te worstelen en er over na te denken.

Jos Douma schreef een aantal blogs overDe ideale kerk’.
In het Friesch Dagblad verscheen een recensie overDe ideale kerk’.

donderdag 10 maart 2011

Anders-zijn van de ander

In mijn vorige blog schreef ik over ‘onbegrip’: ‘Onbegrip is zomaar gebaseerd op onwetendheid’. Tjeerd Boersma schrijft ook over begrip en onbegrip en wel in ‘Het conflict te lijf’.[1] Volgens hem ontstaan “verreweg de meeste conflicten door een ‘onschuldig anders-zijn’ van de ander, en maar weinig door echt boevengedrag en kwade opzet”. “Doordat iedereen uniek en dus anders is, is er ook niemand die ik helemaal begrijp. Dat levert spanning op – niet te voorkomen en heel normaal.” Hij geeft aan dat je met die spanning twee kanten op kan: het kan leiden tot meer begrip óf meer onbegrip. Begrip leidt tot vertrouwen, acceptatie, respect en verrijking. Onbegrip leidt tot wantrouwen, afwijzing, verachting en scheiding.

Onschuldig anders-zijn van de ander. Over anders-zijn schrijft ook Henri Nouwen mooie woorden.[2] “Vreemden, mensen die anders zijn dan wij, maken ons vaak angstig, achterdochtig, vijandig zelfs. Hun anderszijn zorgt ervoor dat wij ons onzeker voelen.” Hoe komen wij hier van af? Hoe gaan wij om met het anders-zijn van de ander? Henri schrijft verder: “Pas als we innerlijk echt overtuigd zijn dat God onvoorwaardelijk van ons en van die ‘anderen’ houdt, kunnen we inzien dat die rijke schakering van mensen beantwoordt aan Gods onuitputtelijke innerlijke rijkdom.” Op die manier zal onze vooringenomenheid en onze vooroordelen tegen mensen langzaam verdwijnen.

[1] CV•Koers, 4 maart 2011, nr 2
[2] Een jaar met Henri Nouwen, 8 maart: leven zonder vooringenomenheid.

zaterdag 5 maart 2011

Jij en Gods genade

In CV•Koers van maart 2011 (nummer 02) staat een mooi artikel van Arie de Rover: ‘Jij en Gods genade’. In dit artikel gaat het over identiteit, gedrag, over genade e.d. Over de oudste zoon (uit de gelijkenis van de verloren zoon) en over vrij zijn in Christus.

Ik hoorde het verhaal ooit live van Arie de Rover. Een indrukwekkend verhaal door de manier waarop Arie het verhaal bracht. Maar zeker ook een indrukwekkend verhaal vanwege de inhoud. Ik denk dat het een heel fundamenteel verhaal is. Een verhaal dat velen nog niet kennen of wel kennen maar niet begrijpen of toepassen in het dagelijks leven, het geloofsleven en kerkelijk leven. Nu is dat verhaal heel kernachtig uitgeschreven op drie A4-tjes.

In veel van mijn blogs vind je genoemde onderwerpen terug: identiteit, gedrag, genade, in Christus zijn. Ook in mijn blog ‘Zonde, schuld en genade’ en de blogs die daaraan voorafgaan, vind je terug wat Arie in genoemd artikel schrijft. Het zijn onderwerpen die mij na aan het hart liggen. Die mij bezighouden. Ik hoop van harte dat nog veel mensen kennis nemen van het artikel. Onbegrip is zomaar gebaseerd op onwetendheid. En wat een onwetendheid is er over datgene waar Arie in het artikel over schrijft.

De genoemde A4-tjes zijn via de website van CV•Koers als pdf-bestand te downloaden. De hoofdredacteur van CV•Koers zegt daar het volgende over: ‘Voor dit nummer vroegen we coach/trainer Arie de Rover hierover een artikel te schrijven. Geen theologisch gepraat, maar heel praktisch: hoe verandert het Evangelie mij? Het is een verhaal geworden dat je gerust mag kopiëren en ronddelen (zie cvkoers.nl voor een pdf). Graag zelfs!’ Ik begrijp van de hoofdredacteur dat we ons geen zorgen behoeven te maken over het copyright op dit artikel. Dus: zeg het voort, downloaden, kopiëren en ronddelen maar!

Arjan Gelderblom © 2008 Template by Dicas Blogger.

TOPO