maandag 30 mei 2011

Randkerkelijk tegen wil en dank

Ik sprak laatst een zuster van onze kerkelijke gemeente. We informeerden bij elkaar naar ons geestelijk welzijn. Het gemeentelid gaf aan zich steeds meer een randkerkelijke te voelen. Dat verbaasde mij omdat zij trouw de kerkdiensten bezoekt, tot voor kort actief deelnam aan commissie(s), aanwezig is op gemeentevergaderingen, de kerk lief heeft, etc. Hoe kan zij zich dan randkerkelijk voelen?

Maar wat is een randkerkelijke eigenlijk? Dat is iemand die zich aan de rand of de marge van de kerk ophoudt, de kerkdiensten en vergaderingen niet of nauwelijks bezoekt, niet deelneemt aan kerkelijke activiteiten, etc. Ik denk dat de zuster vooral dit bedoelde: dat ze zich steeds meer terugtrekt naar de rand van de kerk. Weg uit het centrum van de kerk. Maar waarom? Het predicaat ‘randkerkelijke’ past helemaal niet bij haar. Zij, ik en anderen zijn randkerkelijke tegen wil en dank.

Nu is daar terecht tegen in te brengen, dat het je terugtrekken naar de rand van de kerk een keuze is. Je wil speelt een rol in die terugtrekkende beweging. Maar anderzijds kun je met zoveel demotivatoren in de gemeente te maken krijgen, dat je op adem moet komen in de betrekkelijke rust aan de rand van de kerk. Mensen zoeken de rand op vanwege alles wat ze hebben meegemaakt in het centrum van de gemeente. Ze zijn teleurgesteld. Ze zijn moe. Brede randen en een smal centrum in de kerk zijn symptomen van een zieke gemeente. Juist bij randkerkelijke-tegen-wil-en-dank kan een gemeente ontdekken welke blokkades er zijn in de gemeenschap en welke krachten er werken. Zij houden de gemeente een spiegel voor (Anselm Grün).

donderdag 26 mei 2011

Positie van geliefd-zijn

Ik schreef al eerder over het verschil tussen de zondaar en zonde. Over onze positie en ons gedrag. Cloud schrijft in ‘4 stappen naar een sterke identiteit’ daar ook mooie woorden over.

“Het echte punt is de zonde, niet de zondaar. We moeten niet in een draaimolen van gevoelens zitten alsof we goed zijn als we goede dingen doen en slecht als we slechte dingen doen. We staan in een constantie positie van geliefd-zijn. Veel christenen blijven in de draaimolen zitten. Ze denken dat ze van een positie van vergeving naar een positie van schuld gaan, en dan weer terug naar vergeving, enzovoort. Ze voelen zich nooit veilig aanvaard.”

Als kind van God (positie, identiteit) weten we ons aanvaard, geliefd. En als kind van God zien we goede én slechte dingen in ons leven. Door die slechte dingen wordt onze positie van geliefd kind gelukkig niet anders. Die positie hebben wij niet aan onszelf te danken. We zijn door Christus aanvaard als Gods kinderen. Dat is genade.

maandag 23 mei 2011

Aanvaard het werkelijke ik

Henry Cloud schrijft in zijn boek ‘4 stappen naar een sterke identiteit’ over goed en kwaad, over het ideale ik en de werkelijke ik. Hij schrijft dat het heel belangrijk is om te kunnen gaan met het tegelijkertijd aanwezig zijn van goed en kwaad (slechtheid), omdat wijzelf, de wereld, de kerk, andere mensen precies hetzelfde zijn: goed en slecht. Cloud schrijft: “Hij (AG: God) zegt dat we ongelooflijk mooi zijn en ook uiterst zondig.” Deze zin komen we ook in iets andere vorm tegen bij Keller: “Je bent zondiger en gebrekkiger dan je ooit kunt geloven én meer geaccepteerd en bemint dan je ooit hebt durven hopen.”

Hoe gaan we hier nu mee om? Het lijkt zo’n tegenstelling. Volgens Cloud is aanvaarding het antwoord op het dilemma van ideaal tegenover echt (werkelijk). Aanvaarding is genade. “Als we op het punt komen van ‘geen veroordeling’ van het werkelijke ik zoals het is, kunnen we belijden wat fout is en in relatie staan zoals we zijn, zonder druk om ideaal te moeten zijn. Het ideale en het werkelijke bevechten elkaar niet en er kan een goede relatie groeien. Een goede relatie betekent vasthouden aan het ideaal en tegelijkertijd het werkelijke aanvaarden. Deze strategie splitst het goede en het slechte niet en het is niet boos of veroordelend, maar neemt het goede en slechte tegelijkertijd. Net zoals we het slechte en het goede in onszelf aanvaarden, moeten we het ook in anderen aanvaarden.”

zaterdag 21 mei 2011

De echte kerk

Theologie, vorming, gemeenschap, missie.

“De kerk waar ik bij wil horen, een echte kerk, zal een geestelijke theologie onderwijzen die een honger naar geestelijke vorming opwekt, die de behoefte aan een geestelijke gemeenschap naar boven haalt, die dan haar middelen mobiliseert voor een geestelijke missie."

De ideale kerk – Waar onvolmaakte mensen God ontmoeten van Larry Crabb

dinsdag 17 mei 2011

Een preek is niet voldoende

Jos Douma schreef een vijftal blogs over ‘Hoe word ik vriendelijker?’. Het is vooral zijn inleiding die mij tot nadenken aanzet. “Naar een preek luisteren die gaat over vriendelijkheid heeft nog niet direct als effect dat je ook vriendelijker wordt.” Het horen van een preek over de ´vrucht van de Geest´ betekent niet per definitie dat er vervolgens daadwerkelijk ´een leerproces c.q. veranderingsproces´ op gang komt bij de luisteraars.

Dat lijkt een open deur. Je hoeft de Bijbel maar open te slaan om allerlei voorbeelden te vinden. Jezus preekte wat af, maar bij (een deel van) de luisteraars kwam er geen veranderingsproces op gang. Ook de gelijkenis van de zaaier (Matteüs 13) gaat over hoorders (luisteraars) die wel onder het gehoor zitten, maar niet veranderen.

Blijkbaar kan een predikant zich het vuur uit zijn sloffen preken terwijl het geen of weinig effect heeft. Er is meer nodig dan alleen een voluit Bijbelse preek. Voor mij is dat al een belangrijke constatering. Temeer omdat we steeds meer een zondagskerk lijken te worden. Christenen moeten het in toenemende mate vooral van de zondagse eredienst hebben en dan constateren we ook nog dat het effect van al die prediking soms ver te zoeken is. Een kerkenraad is dus niet klaar met het zetten van een stempel van goedkeuring op de noeste preekarbeid van een predikant.

Jos realiseert zich dat en schrijft: “Hoe stimuleer ik dat mensen daadwerkelijk gaan participeren in het veranderingsproces dat de Geest op gang wil brengen (…)?” Hij gebruikt daarvoor het patroon dat Larry Crabb aanreikt in zijn boek ‘De ideale kerk’. Een patroon met de elementen: spirituele theologie, spirituele vorming, spirituele gemeenschap en spirituele missie. Ik zal het belang van de zondagse erediensten niet ontkennen, maar zetten we niet te eenzijdig onze kaarten op de woordverkondiging? Moet de aanpak niet veelmeer een gecombineerde aanpak zijn van theologie, vorming, gemeenschap en missie?

Lees ook mijn blog ‘Veranderen door te begrijpen

zaterdag 14 mei 2011

Ingrediënten voor groei

Henry Cloud schrijft in zijn boek ‘4 stappen naar een sterke identiteit’ drie ingrediënten voor groei. Groei in de zin van veranderen naar het beeld van God. In het steeds meer lijken op Jezus. De drie ingrediënten zijn: Genade, waarheid en tijd.

Genade is het eerste ingrediënt dat nodig is om te groeien naar het beeld van God. ‘Genade is de onverdiende goedheid van God voor mensen.’ ‘Anders gezegd, genade is onvoorwaardelijke liefde en aanvaarding.’ Vanwege God genade voor ons, is er een relatie mogelijk tussen Hem en ons. ‘Het is de soort relatie die de mensheid had met God in het paradijs.’ Liefde, die relatie tussen God en ons is niet grenzeloos. De in zondegevallen mens heeft een richting, structuur nodig. Mensen hebben waarheid nodig. Liefde zonder richting, zonder grenzen, zonder waarheid leidt tot losbandigheid.

Waarheid is het tweede ingrediënt dat nodig is om te groeien naar het beeld van God. Cloud noemt in dit verband de wet als voorbeeld. ‘De wet is een blauwdruk of basisplan voor mensen om naar te leven. Het geeft hen richting en zorgt voor grenzen.’ Genade en waarheid gaan samen. Waarheid zonder genade betekent oordeel. De Bijbel noemt Jezus vol van genade en waarheid. ‘Het is door hem (AG: Jezus) dat we terug kunnen komen in de relatie die Adam had: een ongebroken verbintenis (genade) met de Ene die werkelijkheid is (waarheid).’

Het derde ingrediënt is tijd. Groei kost tijd, dus ook geestelijke groei. “Tijd is niet alleen een daad van Gods genade voor ons, ‘om ons wat ruimte te geven.’ God houdt te veel van ons om toe te laten dat we ook maar een moment langer doorgaan met zondigen dan nodig is. Tijd is geen luxe, maar noodzaak.” God is geduldig en daarom geeft hij ons tijd.

dinsdag 10 mei 2011

Veranderingen die genezen

Ik las het boek ‘4 stappen naar een sterke identiteit’ (oorspronkelijke titel: Changes That Heal) van Henry Cloud. Cloud betoogt in zijn boek dat er geen verschil bestaat tussen emotionele en geestelijke problemen. Problemen die in de praktijk vaak het stempel ‘emotioneel probleem’ meekrijgen zoals depressie, angst, paniek, schuldgevoel of verslaving, zijn volgens Cloud ook geestelijke problemen. Deze problemen ontstaan vanuit ons onvermogen om het beeld van God te weerspiegelen. “Omdat Adam en Eva in het paradijs in zonde vielen, hebben we ons ‘beeld zijn’ van God in de belangrijke gebieden van onze persoonlijkheid niet ontwikkeld. We functioneren niet zoals we geschapen zijn.”

De oplossingen liggen volgens Cloud in bepaalde ontwikkelingstaken. “Dit zijn taken die je hoogstwaarschijnlijk niet hebt afgerond toen je opgroeide. Werken aan deze taken brengt de verandering die geneest (AG: ‘changes that heal’). Deze taken houden in dat je volwassen wordt en groeit in het ‘lijken op’ degene die je heeft gemaakt. Lijken op Jezus is een proces, waarbij de Geest en de mens als het ware samenwerken. De mens wordt ingeschakeld in dat veranderproces.

Cloud schrijft: “In de loop van mijn geestelijke en professionele reis heb ik vier aspecten leren onderscheiden van Gods persoonlijkheid die, als we ze zouden ontwikkelen, ons dagelijks functioneren enorm zouden verbeteren. God is in staat vier dingen te doen die wij, zijn kinderen, moeilijk vinden:
1. Ons hechten aan anderen.
2. Onafhankelijk zijn van anderen.
3. Goed en kwaad op orde hebben.
4. Verantwoordelijkheid nemen als volwassen persoon.”
“Zonder het vermogen om deze fundamentele functies van Gods beeld in ons uit te werken, kunnen we jarenlang letterlijk vast blijven zitten. We krijgen geen grip op groei en verandering.” In zijn boek beschrijft Cloud deze vier fundamentele ontwikkelingstaken.

Arjan Gelderblom © 2008 Template by Dicas Blogger.

TOPO