dinsdag 22 januari 2013

De wet van oorzaak en gevolg

Afgelopen zondag hoorde ik een preek waarin o.a. dit gezegd werd: “Dus Gods oordeel bevestigt slechts de stand van zaken. Klaas Schilder schrijft ergens: ‘God is geen tiran: Hij geeft ieder wat hij wil. Hij legt niemand enige last op, behalve de last van de eigen keus. (…). Het (AG: of moet het ‘Hij’ zijn?) trekt slechts consequenties en maakt de ontbinding compleet die eerst nog door zijn genade werd tegengehouden’ (…).” En: “En vandaag laat Openbaring 17 ons zien: in zijn oordeel geeft God de mens slechts wat hijzelf wil.”

Dit doet mij sterk denken aan wat Cloud en Townsend (zowel in het boek ‘4 stappen naar een sterke identiteit’ als in het boek ‘Grenzen’) de wet van oorzaak en gevolg noemen. Volgens beide schrijvers noemt de Bijbel deze wet ook wel de wet van zaaien en oogsten. Dit naar aanleiding van Galaten 6 : 7 - 8: ‘Vergis u niet, God laat niet met zich spotten: wat een mens zaait, zal hij ook oogsten. Wie op de akker van zijn zondige natuur zaait oogst de dood, maar wie op de akker van de Geest zaait oogst het eeuwige leven.’

Cloud en Townsend schrijven dat de wereld van God gebaseerd is op wetten en principes. Geestelijke werkelijkheden zijn net zo reeël als de zwaartekracht. ‘Wij behoren de principes te kennen die God in ons leven heeft ingeweven en moeten leren dienovereenkomstig te leven.’ ‘God heeft een geordend universum gemaakt: als wij ons op een bepaalde manier gedragen (AG: oorzaak of keuze), zullen er bepaalde dingen gebeuren (AG: gevolg of consequentie, de last van de eigen keus).’ Wellicht onbewust maken wij volop gebruik van deze wet. We zaaien om een aantal maanden later te kunnen oogsten. We werken om brood (geld) op de plank te krijgen. We proberen gezond te leven om niet ziek te worden.

Je kunt deze wet gehoorzamen en ook niet gehoorzamen. Gehoorzamen betekent dat je via een bepaald gedrag (zaaien) iets probeert te bewerkstelligen (oogsten). Je maakt gebruik van dit principe, deze wet. Mensen die deze wet niet gehoorzamen, nemen geen verantwoordelijkheid voor hun gedrag en de gevolgen die dat heeft. Ook zijn er mensen die de wet van oorzaak en gevolg niet hebben geleerd. Ze zijn veelal in gevecht met de werkelijkheid en begrijpen niet dat de gevolgen door hun zelf veroorzaakt zijn. Daarnaast zijn er nog mensen die niet oogsten wat ze zaaien omdat iemand anders tussenbeide komt en voor hen de consequenties oogst. De dader (veroorzaker) lijdt niet aan de gevolgen, maar iemand anders lijdt eronder.

God respecteert de autonomie van de mens. Een mens heeft het recht om z'n eigen keuzes te maken. God geeft ieder wat hij wil. Elke keuze heeft echter consequenties. Daar laat God geen misverstanden over bestaan. 

zaterdag 5 januari 2013

“Liefde ontvangen is liefde leven”


In mijn vorige blog schreef ik dat volgens Arie de Rover (in zijn boek ‘Leven na de genadeklap’) de jacht naar status een belangrijk levensdoel is van veel mensen. Status als voedsel, als voedselbron voor de identiteit. Maar status houdt je gevangen, maakt je onvrij. Bij het nieuwe of vrije leven hoort een andere bron: LIEFDE. “In het geval van een identiteitsrelatie tussen God en jou, springt er direct een hoofdkenmerk bovenuit: LIEFDE.” “Die liefde van God heeft jou in je hart getroffen en voedt nu je identiteit. Het ontvangen van dat identiteitsvoedsel, dat ‘geestelijke genadebrood’, verandert jouw persoonlijkheid naar de aard van dat voedsel. (…) Liefde ontvangen is liefde leven.”

Ook Dallas Willard schrijft in zijn boek Gods geheime plan’ over deze liefde. In hoofdstuk 5 van zijn boek schrijft hij over ‘De gezindheid van het koninkrijk: Meer dan de goedheid van de schriftgeleerden en farizeeën’. Dit naar aanleiding van Matteüs 5 : 21 – 48. Willard verwijst in dit hoofdstuk van zijn boek naar 1 Korintiërs 13. In de verzen 4 – 8 schrijft Paulus dat de liefde geduldig is, vol goedheid, etc. Willard schrijft vervolgens: “Maar Paulus zegt duidelijk (…) dat het de liefde is die deze dingen doet, niet wij. Wat wij moeten doen, is die liefde ‘najagen’ (1 Kor. 14 : 1).” “Deze goddelijke daden en gedragingen zijn de vrucht van het blijven in de liefde.”

Vervolgens stelt Willard de vraag: Is het moeilijk om deze dingen te doen? “Dat is echt heel moeilijk als je niet wezenlijk veranderd bent in je diepste innerlijk, als je diepste gedachten, gevoelens, zekerheden en veronderstellingen niet doortrokken zijn van liefde. Maar zodra dat gebeurt, is het niet moeilijk meer.” “Het (AG: agapèliefde) is de kern van wie we zijn of kunnen worden in verbondenheid met Hem; het is niet iets wat wij doen. De daden van liefde, waaronder het liefhebben van onze vijanden, komen dan voort uit wat de agapèliefde in ons doet en wat wij doen als we nieuwe mensen zijn geworden.”

Volgens mij zijn Dallas Willard en Arie de Rover het (opnieuw) met elkaar eens. Je hebt een bevrijde identiteit nodig om daden van liefde (op natuurlijke wijze) voort te brengen. Mooi om zo het boek ‘Gods geheime plan’ en ‘Leven na de genadeklap’ tegen elkaar aan te houden en met elkaar te vergelijken. 

Arjan Gelderblom © 2008 Template by Dicas Blogger.

TOPO