woensdag 24 april 2013

Eindelijk thuis: de jongste zoon


Henri Nouwen schrijft in zijn boek ‘Eindelijk thuis’ over zijn geestelijk reis. Een reis die zich voltrekt in drie etappes. Eerst identificeert Henri zijn met de jongste zoon. De verloren zoon die weer thuiskomt. Maar thuiskomen impliceert een vertrek. De jongste zoon vertrekt met de erfenis naar verre oorden, ondanks dat zijn vader nog springen levend is. De jongste zoon geeft blijk van een ‘provocerende opstandigheid’. Hij verlaat zijn (geestelijk) huis. “Thuis, dat is het centrum van mijn wezen, waar ik de stem kan horen die zegt: ‘Jij bent mij liefste zoon, in wie Ik mijn welbehagen heb’.”

Henri stelt de vraag: “Waar hoor ik thuis? Bij God of in de wereld?” “De liefde van de wereld is een voorwaardelijke liefde en zal dat ook altijd blijven. Zolang ik mijn ware identiteit zoek in de wereld van de voorwaardelijke liefde, blijf ik de slaaf van de wereld, gevangen in de cirkel van proberen en falen.” “Telkens wanneer ik de onvoorwaardelijke liefde zoek waar ze niet gevonden kan worden, ben ik de verloren zoon.” “Het lijkt er bijna op, alsof ik mijzelf en de wereld wil bewijzen dat ik Gods liefde niet nodig heb, dat ik mijzelf wel weet te redden, dat ik volledig baas in eigen leven kan zijn.”

De jongste zoon verliest uiteindelijk al zijn bezitting in een ver en vreemd land. Het bracht zijn tijd door bij de varkens en de mensen beschouwden hem zelfs niet meer als een medemens. Hij stierf bijna van de honger. Hij was op weg naar de dood. Op een gegeven moment kiest hij voor het leven in plaats van de dood. “Het besef dat de vader hem liefhad, (…), gaf hem de kracht om voor zichzelf zijn zoonschap op te eisen, ook al wist hij heel goed dat die aanspraak op geen enkele verdienste berustte.”

Henri schrijft dat kiezen voor het zoonschap echter niet eenvoudig is. “Ik wist dat ik de waardigheid van mijn zoonschap had verspeeld en kon maar niet geloven dat ‘de genade altijd groter is’ dan mijn falen.” “Een van de grootste uitdagingen van het geestelijk leven is Gods vergeving te aanvaarden.” “Om vergeving te ontvangen moet men bereid zijn om God God te laten zijn, om Hem de kans te geven alles te genezen, herstellen en vernieuwen. Zolang ik dat nog gedeeltelijk zelf wil doen, stel ik me tevreden met deeloplossingen, wil ik dagloner worden.”

Seja o primeiro a comentar

Een reactie plaatsen

Arjan Gelderblom © 2008 Template by Dicas Blogger.

TOPO