zaterdag 31 maart 2012

Hechting en grenzen


Volgens Henry Cloud is ‘hechting aan anderen en daarvoor kiezen een van de belangrijkste dingen in het leven’. Hij omschrijft in zijn boek ‘4 stappen naar een sterke identiteit’ hechting als het vermogen je emotioneel te verbinden met een andere persoon. Mensen kunnen niet leven zonder hechting met God en andere mensen. De mens is in de kern een relationeel wezen.

Maar hoe blijf je in zo’n relatie toch jezelf? Hoe blijft je toch een individu? Immers, ‘we moeten verbonden zijn met anderen zonder onze eigen identiteit en individualiteit te verliezen’. Dat doe je door het stellen van grenzen. Grenzen geven aan waar je stopt en waar de ander begint. ‘Grenzen laten ons zien wat bij ons hoort en wat niet bij ons hoort, wat we toestaan en wat we niet toestaan, wat we willen en wat we niet willen.’ Grenzen geven aan waar je verantwoordelijkheid stopt en die van anderen begint.

Hechting en grenzen hebben alles met elkaar te maken. ‘Er moet eerst innerlijke hechting zijn voordat iemand grenzen kan stellen.’ Zonder hechting is er geen hechte relatie en kan er dus ook geen sprake zijn van grenzen, zoals ze zijn bedoeld. Het zijn dan grenzen zonder liefde. ‘Het is een ‘nee’ zonder ‘ja’. We moeten ‘deel’ van iets of iemand zijn voordat we er ‘los’ van kunnen zijn. Hechting biedt ons de veiligheid en kracht om ons te kunnen afscheiden.’

maandag 26 maart 2012

Sta je op het punt de moed te verliezen? (4)


De volgende boodschap wil Wilkerson graag aan ons kwijt: ‘God heeft je niet verlaten! Hij weet precies waar je doorheen gaat en Hij houdt elke stap in de gaten.’ We vergeten maar al te vaak dat God een almachtige God is. Vertrouw op God! Geloof dat Hij naar je luistert als je hem roept. ‘Hij is meer gewillig te geven dan ik wil ontvangen.’

Volgens Wilkerson zijn er ‘duizenden verwarde christenen die zichzelf veroordelen, omdat ze geen antwoord krijgen op een wanhopig gebed.’ Wees niet ontmoedigd als het antwoord niet (meteen) komt. ‘Geef elk gebed aan Jezus over en ga door met je werk, in vertrouwen dat Hij geen moment te vroeg of te laat is in het geven van een antwoord. (…) Hij zal het doen op zijn tijd, op zijn manier.’

Wilkerson schrijft over Jezus in de storm (o.a. Matteüs 14 :22 – 33). De les van deze geschiedenis is, dat Jezus wilde en wil dat wij Hem als Heer leren vertrouwen voor elke storm van het leven. Jezus wil niet dat wij overal ‘spoken’ zien. ‘Hij wil je leren dat de storm maar één doel heeft: je te brengen tot een volledig rusten in zijn kracht en tegenwoordigheid, temidden van goede en slechte tijden.’

‘Ik geloof meer dan ooit in goddelijke genezing. We moeten bidden voor iedereen om genezing te ontvangen. Maar sommigen krijgen in plaats van nieuwe organen of ledematen, volledige genezing: een verheerlijkt, pijnloos, eeuwig lichaam. Het grootste wonder is de opstanding der doden.’ Bedenk dat je pelgrim bent en niet iemand die ‘gesetteld’ is. 

zondag 25 maart 2012

Sta je op het punt de moed te verliezen? (3)


Wilkerson doet in zijn boek ‘Laat je niet ontmoedigen!’ een oproept aan christenen om je schuld af te leggen. Ook christenen zondigen en kunnen daarna gebukt gaan onder de ondraaglijke last van schuld. Het afleggen van deze schuld is belangrijk, omdat schuld volgens Wilkerson een kwaadaardige ziekte is die de geestelijke vitaliteit van een christen verteert. ‘Beperk nooit Gods vergeving. Zijn vergeving en geduld zijn eindeloos.’ Leg daarom je schuld af.

God ziet geen enkele zonde door de vingers, maar dit is geen argument om jezelf (of andere) te veroordelen. Christus is niet gekomen om zondaars te veroordelen, maar om hen in liefde te redden. Zie je falen (zonde) onder ogen en zet de volgende stap met Hem. ‘Het principe van heiligheid is erg eenvoudig: blijf dicht bij Jezus! Blijf Hem in het gelaat zien, zodat je op Hem gaat lijken.’

En wat ‘als je niet meer weet wat je moet doen?’ ‘Geweldig! Nu ben je op het punt aangekomen dat je het op Gods manier kunt doen.’ ‘God neemt de leiding over als wij ermee stoppen alles in eigen kracht te willen doen.’ Dat kan heel verwarrend zijn, omdat wij zo graag de touwtjes in handen houden. ‘Ga alleen met Jezus naar een eenzame plaats en vertel Hem van je verwarring. Vertel Hem dat je niet weet waar je naartoe moet gaan. Zeg Hem dat je Hem alleen vertrouwt om je er doorheen te halen.’

Juist op onze zwakke momenten komt de Heer naar je toe en fluistert: ‘Mijn kracht wordt volbracht in jouw zwakheid.’ God kan en wil je graag gebruiken ondanks je zwakheden. Of misschien is het beter om te zeggen: juist vanwege je zwakheden. ‘Alleen christenen die door de pijn en het vuur van verzoeking gaan, die weten wat lijden en verslagenheid is, kunnen andere gewonde mensen helpen.’

Naar deel 4 ....

vrijdag 23 maart 2012

Sta je op het punt de moed te verliezen? (2)


 Soms zijn er perioden in je leven waarin je je geestelijk vreselijk dor voelt alsof er een grote afstand bestaat tussen jou en God. God lijkt heel ver weg, maar is heel dichtbij. Hij zal je uit deze dorre en droge periode leiden. Wilkerson roept ons op het gebedsleven in deze dorre periode niet te verwaarlozen. ‘We moeten elke dag van ons leven ons hart voor Hem uitstorten.’ Wij mogen delen in de overwinning van Christus. ‘Maar overwinning komt niet altijd zonder lijden en pijn.’’God stelt jou voor een keus. Als God ons uit iedere strijd op bovennatuurlijke wijze optilde, zonder pijn of lijden, zou er geen loutering als door vuur heen meer overblijven. God zou zijn wil dan aan ons opleggen. Het is vaak de wil van God dat we door dorheid en zelfs door pijn heengaan (…).’

Hoe kunnen we de zonde overwinnen? Hoe kan je de overwinning over zonde behouden? Belangrijke vragen ook omdat zonde weerstand vermindert en strijders tot ‘zwakkelingen’ maakt. ‘Ik weet dat Hij me de overwinning geeft, maar hoe kómt die overwinning?’
1. Ik moet hunkeren naar heiligheid. ‘Er kan geen overwinning of bevrijding van zonde zijn, tenzij ik ervan overtuigd ben dat God die zonde niet toestaat!’ ‘Zonde moet beleden en de rug toegekeerd worden. Daarvan moet ik overtuigd zijn.’
2. God houdt van mij, ondanks mijn zonde. ‘God haat mijn zonde met een volkomen haat, terwijl Hij tegelijk mijzelf liefheeft met een eindeloze liefde. De wetenschap dat Hij van me blijft houden, ondanks alles wat ik gedaan heb om Hem te grieven, geeft mij kracht.’
3. Ik moet de liefdevolle hulp van de Vader aanvaarden. Hij geeft mij de heilige Geest.

‘Hoe kunnen we sterk genoeg zijn om satan te weerstaan die ons in zijn val wil lokken?’ We moeten leren dat de Satan ons niet kan dwingen iets te doen. We moeten niet bang zijn voor Satan, dat hij ons kan overwinnen. Bid dat God onze wil zal heiligen en ons een sterk verlangen zal geven om de verleidingen van Satan te weerstaan.

Naar deel 3 ....

woensdag 21 maart 2012

Sta je op het punt de moed te verliezen? (1)


David Wilkerson schreef het boek ‘Laat je niet ontmoedigen!’ (Have you felt like giving up lately?). In het voorwoord schrijft hij dat we ‘allen op de een of andere manier lijden’. ‘We hebben allemaal genezing nodig voor onze innerlijke wonden.’ In zijn boek reikt hij de lezer een boodschap aan die behulpzaam kan zijn bij dit genezingsproces.

‘Ieder mens (…) draagt zijn eigen last van pijn en verwonding.’ Vrienden en geliefden kunnen helpen die pijn te verlichten, maar je niet afhelpen van de pijn. Ook is het niet zo dat de tijd alle wonden geneest. God wil helpen, hulp bieden aan verwonden mensen. Hij waakt over mensen, is met ze begaan. Laat je door de Heer bemoedigen.

Zoals we mogen delen in de heerlijkheid van Christus, zo delen wij ook in zijn lijden. We moeten het kruis van het lijden dragen, maar we kunnen dat niet alleen, niet in eigen kracht. Wilkerson schrijft dat hij lijden en pijn niet verheerlijkt, maar wel positief is over de resultaten die ze voortbrengen. Pijn, lijden kan betekenen dat er een proces van genezing gaande is.

Sommige mensen denken voor hun geluk afhankelijk te zijn van andere mensen (emotionele afhankelijkheid). Of zoeken hun bevestiging in hun werk. ‘Relaties gaan kapot door de leugen, dat we recht hebben op geluk en dat onze partner moreel verplicht is dat voor ons te scheppen.’ Iedereen moet in zichzelf door de Heer compleet gemaakt worden. Zijn eigen bron van geluk vinden. Blijvend en diepgaand geluk is alleen te vinden bij de Heer. ‘Als je relatie met de Heer scheef zit, zal dat alle andere menselijke relaties beïnvloeden’ (relatiedriehoek).

Wilkerson schrijft dat velen van ons op het punt staan de moed te verliezen. ‘Hoe kunnen we leren vol te houden en per dag te leven?’Wilkerson geeft aan dat hij in zijn eigen strijd troost heeft gevonden bij de volgende twee waarheden. Allereerst dat God echt van je houdt. Hij is een liefhebbende Vader voor je. Vertrouw daarop. Laat dat niet los. De tweede waarheid is: God vraagt van je geloof. Hij wil zo graag dat je Hem vertrouwt. 

Naar deel 2 ......

zaterdag 10 maart 2012

Vergeving is goed, maar verzoening is beter


Cloud / Townsend maken in hun boek ‘Grenzen’ een onderscheid tussen vergeving en verzoening. Vergeving heeft te maken met een schuld uit het verleden. ‘Vergeving is iets dat we doen met ons hart; we zetten de ander vrij van een schuld die hij naar ons toe heeft. Degene die mij iets schuldig is, hoeft mij niet om vergeving te vragen. Het is een werk van genade in mijn hart.’ Voor vergeving is slechts één partij nodig: ikzelf.

Met vergeving bereik je niet altijd verzoening. Voor verzoening heb je twee mensen nodig (slachtoffer én dader). Je kunt verzoening aanbieden, maar het hangt er wel vanaf of de ander (dader) zijn houding erkent, berouw toont. Verzoening heeft met de toekomst te maken. Als iemand berouwt getoond heeft en vertrouwen bewezen is, dan kan iemand weer worden ‘binnengelaten’.

‘Vergeving verschaft mij grenzen omdat ik de scherpe angel van de persoon die mij zo heeft gekwetst verwijder. Als ik niet-vergevingsgezind ben, ben ik nog steeds gebonden aan een vernietigende relatie met hem. Niet-vergevingsgezindheid vernietigt grenzen. Is het meest vernietigende wat je jezelf kunt aandoen.’ ‘Maar als iemand in ontkenning leeft of slechts met de mond beterschap belooft, zonder daarbij enige verandering aan te brengen of hulp te zoeken, dan heb ik het nodig mijn grenzen te stellen, zelfs al heb ik hen vergeven.’

Vergeving is goed, maar verzoening is beter. Vergeving leidt niet tot een herstel van relaties. Er blijft veelal (terecht) een vorm van geschaad vertrouwen, van gezond wantrouwen. De dader wordt terecht op afstand gehouden. Bij verzoening ontstaat er een herstel van vertrouwen. Een herstel van de relatie. Daarom is vergeving goed, maar zal er gewerkt moeten worden aan verzoening. Maar laten we niet wachten met vergeving op een mogelijke verzoening. Over vergeving beslis jezelf, voor verzoening heb je ook de ander (de dader) nodig. 

woensdag 7 maart 2012

Vergeving betekent vrijheid


In het ND van 3 maart 2012 staat een interview met Wilkin van de Kamp: ‘Wilkin van de Kamp denkt niet langer exclusief’. In dit interview zegt hij o.a. dit: “Er bestaat ook emotionele gebondenheid. Als we een ander die ons pijn heeft gedaan niet vergeven, ben ik met mijn emoties aan die persoon gebonden.”

Dr. Henry Cloud en Dr. John Townsend schrijven over hetzelfde onderwerp in hun boek ‘Grenzen’. Zij onderschrijven en beschrijven wat Wilkin hierboven zegt. Volgens Cloud / Townsend maakt niets grenzen zo duidelijk als vergeving. ‘Vergeving houdt in dat je de ander loslaat, of dat je de schuld kwijtscheldt die hij naar jou toe heeft.’ Als je niet vergeeft, ‘knoopt’ je als het ware de overtreder aan jou vast en dat ruïneert jouw grenzen. In plaats van de dader op afstand te zetten, blijft hij in je hoofd ‘rondspoken’. Je blijft emotioneel aan deze persoon gebonden.

Vergeving houdt in: loslaten. Het kan heel moeilijk zijn om iets los te laten wat je nooit hebt gehad. Loslaten kan lijken op een begrafenis. ‘Je gaat door de verschillende stadia van rouwverwerking: ontkenning, klagen, woede, verdriet, acceptatie.’ Er is een schuld en die zal je nooit ingelost krijgen. Vergeving betekent dat je die moet kwijtschelden. Maar met vergeving zal je uiteindelijk je leven winnen, juist door het te verliezen. ‘Alleen God kan de lege plaats opvullen met de liefde van Zijn volk (AG: gemeenschap om je heen) en van Zichzelf.’

zondag 4 maart 2012

Geen relaties zonder grenzen


Dr. Henry Cloud en Dr. John Townsend schreven een mooi boek met de titel ‘Grenzen’. Ze beschrijven een grens als ‘een persoonlijke eigendomslijn die aangeeft voor welke zaken wij verantwoordelijk zijn. Met andere woorden, grenzen definiëren wie we wel en wie we niet zijn.’. De schrijvers willen met dit boek een ‘Bijbels gezichtpunt op grenzen aanreiken’. ‘Het doel van dit boek is u te helpen de juist zeer Bijbelse kenmerken van grenzen te onderscheiden (…).’

Uit deze definitie blijkt al dat het thema grenzen alles te maken heeft met eigendom en verantwoordelijkheid. ‘Met grenzen definiëren wij onszelf (identiteit). Zij laten zien wat van mij is en wat niet van mij is. Een grens maakt duidelijk waar ik eindig en waar iemand anders begint, waarbij ik als het ware mijn eigen eigenaar word. Het geeft mij vrijheid als ik weet wie ik ben en waarvoor ik verantwoordelijkheid draag.’

Grenzen helpen je niet alleen te zien waar je wel verantwoordelijk voor bent, maar helpen je ook om te bepalen wat niet je eigendom is en waar je niet verantwoordelijk voor bent. De schrijvers benadrukken in het boek dat je alleen verantwoordelijk bent voor jezelf (en dus voor niemand anders) én dat je wel verantwoordelijkheid hebt voor anderen. Je hebt verantwoordelijkheid voor je naaste die een alcoholprobleem heeft, maar het is alleen zijn (of haar) verantwoordelijkheid dat hij dit probleem overwint.

Grenzen zijn geen muren volgens de schrijvers. ‘Wat belangrijk is, is dat de scheidslijnen poreus genoeg zijn om doorgang te verlenen (AG: aan het goede) en sterk genoeg om gevaar buiten te houden.’ Soms keren mensen (onbewust) de functie van grenzen om: ze houden het kwaad binnen en het goede buiten.

Ik schreef eerder dat het in het leven gaat om relaties. En dat relaties gekenmerkt worden door geven en ontvangen. Grenzen is ook een belangrijk kenmerk van relaties. ‘Onze grenzen definiëren ons in relatie tot elkaar.’ Wat is van mij en wat is mijn verantwoordelijkheid en waar begint die van de ander. Daarom gaat het onderwerp ‘grenzen’ in feite over relaties en uiteindelijk over liefde.

Het hanteren van duidelijke grenzen brengt zomaar allerlei grensconflicten met zich mee. Het zit van nature in de mens om zijn eigen grenzen en die van anderen niet of onvoldoende te respecteren. Het boek staat stil bij grensconflicten zoals die zich kunnen voordoen bij je familie, je vrienden, je echtgeno(o)t(e), je kinderen, je werk, bij jezelf en bij God. Het boek helpt je gezonde grenzen te ontwikkelen. 

Arjan Gelderblom © 2008 Template by Dicas Blogger.

TOPO