Arjan's blog

Vanaf hoofdstuk 4 tot en met hoofdstuk 13 (deel 2) in het boek 'Grenzen & Kinderen' schrijven Cloud en Townsend over tien wetten of principes over grenzen. Tien principes die kinderen moeten kennen over het stellen van grenzen. ‘Deze principes zullen je helpen grenzen te stellen op veel vlakken van het leven thuis met je kinderen. Gebruik ze om je kinderen te brengen op het punt dat ze verantwoordelijkheid kunnen dragen.’ Het gaat om de volgende tien wetten: de wet van zaaien en oogsten; de wet van verantwoordelijkheid; de wet van macht; de wet van respect; de wet van motivatie; de wet van evaluatie; de wet van vooruitgang; de wet van jaloezie; de wet van activiteit; de wet van onthulling.  In hoofdstuk 14 (deel 3) schrijven Cloud en Townsend dat kennis van deze zaken en inzicht niet genoeg zijn. ‘Als je dit boek op tafel legt of onder het kussen van je kind, zal hem dat niet veel goed doen. Het is tijd o...

In hoofdstuk 1 van het boek 'Grenzen & Kinderen schrijven Cloud en Townsend dat het voornaamste doel van opvoeden is kinderen te helpen het karakter te ontwikkelen waarmee ze de toekomst goed tegemoet kunnen gaan. Het woord ‘karakter’ gebruiken ze om een totale beschrijving te geven van hoe iemand is. De toekomst van het kind begint dus nu. Grenzen zijn de sleutels die relaties doen slagen. ‘Kinderen worden niet met grenzen geboren. Ze maken zich grenzen eigen vanuit relaties en door discipline.’ ‘De essentie van grenzen is zelfbeheersing, verantwoordelijkheid, vrijheid en liefde. Dit is de rivierbedding voor het geestelijke leven.’ Cloud en Townsend beschrijven in hoofdstuk 2 welk soort karakter we willen ontwikkelen in onze kinderen. Ze laten enkele kwaliteiten zien die zij belangrijk achten voor volwassen gedrag. ‘Voor de ontwikkeling van dergelijke kwaliteiten zijn grenzen van essentieel belang.’ Zij noemen de volgende kwaliteiten: liefhebben, verantwoordelijkheid, ...

Henri Cloud en John Townsend schreven het boek ‘Grenzen & Kinderen’. In dit boek passen de schrijvers de principes die uitgelegd zijn in hun boek ‘Grenzen’ specifiek toe op kinderopvoeding.  De nadruk in het boek ligt op principes en niet op problemen. De principes waarover de schrijvers het hebben, vormen sleutels die kinderen kunnen gebruiken om hun eigen leven op orde te krijgen. Deze sleutels hebben ze volgens het boek gevonden door de Bijbel te bestuderen op de onderwerpen ‘verantwoordelijkheid’, ‘rentmeesterschap’ en ‘zelfbeheersing’.  Cloud en Townsend ‘hopen dat dit boek een hulp zal zijn voor ouders die het karakter van hun kind zodanig willen helpen vormen dat veel problemen voorkomen kunnen worden waar mening volwassene mee worstelt.’ Het boek bestaat uit drie delen: deel 1: ‘Waarom kinderen grenzen nodig hebben’; deel 2: ‘Tien principes die kinderen moeten kennen over het stellen van grenzen’; deel 3: ‘Toepassing van het stell...

Onze persoonlijkheid, onze persoonlijke identiteit kan vergeleken worden met een ‘ erf ’, een eigen, uniek stukje grond. Aspecten van onszelf, van onze identiteit , van onze persoonlijkheid zijn ons lichaam, onze opvattingen, onze gevoelens, ons gedrag, onze gedachten, onze talenten en vermogens, onze verlangens en onze keuzes. Allemaal aspecten of kenmerken van ons erf. Grenzen - afbakenen Ons eigen stukje grond is niet oneindig of onbeperkt. Nee, het is juist beperkt, afgegrensd of afgebakend. Het stukje grond kent grenzen . Onze grenzen die van anderen  moeten we  accepteren en respecteren. Het is belangrijk dat wij onze eigen beperkingen (begrenzing) kennen van bijvoorbeeld onze talenten en vermogens. Of dat wij onszelf lichamelijk op de juiste manier afbakenen naar anderen toe: tot hier en niet verder. Met grenzen definiëren wij onszelf (identiteit). Zij laten zien wat van ons (persoonlijk) is en wat niet van ons is. Een grens maakt duidelijk waar wij eindigen...

Afgelopen zondag hoorde ik een preek waarin o.a. dit gezegd werd: “Dus Gods oordeel bevestigt slechts de stand van zaken. Klaas Schilder schrijft ergens: ‘God is geen tiran: Hij geeft ieder wat hij wil. Hij legt niemand enige last op, behalve de last van de eigen keus. (…). Het (AG: of moet het ‘Hij’ zijn?) trekt slechts consequenties en maakt de ontbinding compleet die eerst nog door zijn genade werd tegengehouden’ (…).” En: “En vandaag laat Openbaring 17 ons zien: in zijn oordeel geeft God de mens slechts wat hijzelf wil.” Dit doet mij sterk denken aan wat Cloud en Townsend (zowel in het boek ‘4 stappen naar een sterke identiteit’ als in het boek ‘Grenzen’) de wet van oorzaak en gevolg noemen. Volgens beide schrijvers noemt de Bijbel deze wet ook wel de wet van zaaien en oogsten. Dit naar aanleiding van Galaten 6 : 7 - 8: ‘Vergis u niet, God laat niet met zich spotten: wat een mens zaait, zal hij ook oogsten. Wie op de akker van zijn zondige natuur zaait oogst de dood, maar wie ...

De afgelopen maanden maakte ik een cursusdag over ‘communicatie’ mee. De dag had als doel je bewust te worden van en je te trainen in communicatievaardigheden. Het was een boeiende dag waarvan ik veel geleerd heb. Vooral aan het volgende denk ik nog regelmatig terug: communicatie is óf aanvaarding / acceptatie óf afwijzing . Met ons spreken drukken wij aanvaarding óf afwijzing uit. Wat zal het een zegen zijn als wij ons hiervan wat meer bewust zouden worden en dit zouden toepassen in ons spreken. Wat zou het heilzaam zijn als ouders in de terechtwijzing van hun kinderen aanvaarding meegeven. Wat zou het constructief zijn als mannen en vrouwen in hun relatie acceptatie aan elkaar doorgeven. Wat zou het goed zijn als in de kerk (pastorale) gesprekken gekenmerkt worden door onderlinge aanvaarding en acceptatie in plaats van afwijzing. Ik snap nu ook beter dat Henry Cloud waarheid zonder genade (of liefde) veroordeling noemt. Het spreken van waarheid zonder aanvaarding (zonder g...

Henry Cloud schrijft in zijn boek ‘4 stappen naar een sterke identiteit’ dat er geen liefde bestaat zonder vrijheid. Maar die vrijheid is niet grenzeloos. Op een andere blog schreef ik al, dat grenzen en verantwoordelijkheid alles met elkaar te maken hebben. Vrijheid kan dus niet bestaan zonder verantwoordelijkheid. Maar hoe zit het dan met die verantwoordelijkheid? We moeten ons toe-eigenen wat van ons is en er verantwoordelijkheid voor nemen. Als onze geliefden ons teleurstellen bij het uitoefenen van hun vrijheid, dan is dat onze verantwoordelijkheid. Ons gevoel (van teleurstelling) behoort immers tot ons ‘erf’. Gevoel is een aspect van onze persoonlijkheid. ‘Dit geldt ook als de vrijheid van de ander hen ertoe brengt tegen ons te zondigen. De pijn die we voelen is niet onze schuld, maar het is wel onze verantwoordelijkheid om ermee om te gaan.’ Als we niet onze verantwoordelijkheid nemen, ‘blijven we vastzitten in het anderen de schuld geven en zijn we machteloos tegen...

Cloud geeft in zijn boek ‘4 stappen naar een sterke identiteit’ een praktisch voorbeeld van grenzen. ‘Als ik een huis heb met een tuin, ben ik verantwoordelijk voor wat er op mijn erf gebeurt. Als ik wil dat de bladeren worden geharkt moet ik dat zelf doen of er iemand voor inhuren, maar het blijft mijn erf. Dus mijn verantwoordelijkheid stopt waar mijn grenzen liggen.' 'Als er bij mijn buurman ook bladeren liggen, mag ik niet over de schutting klimmen en zonder zijn toestemming zijn bladeren ook opharken. Als ik wil helpen, kan ik dat vragen en dan kan hij beslissen om de poort open te doen en me over zijn grens laten komen. Maar dat is zijn keuze.’ Jouw ‘erf’ is alleen jouw verantwoordelijkheid en dat ‘erf’ is begrensd, kent grenzen. Iemand anders mag zonder jouw toestemming niet op jouw ‘erf’ komen en jij mag niet op het ‘erf’ van een ander komen. Je hebt niet alleen eigendomsrecht op jouw ‘erf’, maar je moet ook verantwoordelijkheid nemen, je toe-eigenen wat...

Grenzen worden bepaald door het maken van keuzes. Anders gezegd: “Keuzes zijn het fundament waarop grenzen worden gebouwd.” Om onze keuzes te maken, onze verantwoordelijkheid daarin te nemen, ‘moeten we ons bewust zijn van alle aspecten van onszelf die bij deze keuzes betrokken zijn’. Aspecten als onze gevoelens, opvattingen, gedrag, behoeften en gedachten.  ‘Als we niet het gevoel hebben dat we een keuze hebben, hebben we het gevoel dat we de zeggenschap over ons leven kwijt zijn en zijn we boos op de degenen waarvan we denken dat ze ons controleren. Het is het tegenovergestelde van vrijheid en liefde.’  ‘Er zijn natuurlijk dingen in het leven waar we geen controle over hebben, maar we hebben altijd de keuze hoe we op deze dingen reageren. Onze keuzes bepalen de richting van ons leven, maar als we ons dat feit niet toe-eigenen (AG: onze verantwoordelijk niet nemen) weten we niet waar we naartoe gaan en zijn boos op waar we terechtkomen alsof het de schuld van iema...

Volgens Henry Cloud is ‘hechting aan anderen en daarvoor kiezen een van de belangrijkste dingen in het leven’. Hij omschrijft in zijn boek ‘4 stappen naar een sterke identiteit’ hechting als het vermogen je emotioneel te verbinden met een andere persoon. Mensen kunnen niet leven zonder hechting met God en andere mensen. De mens is in de kern een relationeel wezen. Maar hoe blijf je in zo’n relatie toch jezelf? Hoe blijft je toch een individu? Immers, ‘we moeten verbonden zijn met anderen zonder onze eigen identiteit en individualiteit te verliezen’. Dat doe je door het stellen van grenzen. Grenzen geven aan waar je stopt en waar de ander begint. ‘Grenzen laten ons zien wat bij ons hoort en wat niet bij ons hoort, wat we toestaan en wat we niet toestaan, wat we willen en wat we niet willen.’ Grenzen geven aan waar je verantwoordelijkheid stopt en die van anderen begint. Hechting en grenzen hebben alles met elkaar te maken. ‘Er moet eerst innerlijke hechting zijn voordat ieman...

Cloud / Townsend maken in hun boek ‘Grenzen’ een onderscheid tussen vergeving en verzoening. Vergeving heeft te maken met een schuld uit het verleden. ‘Vergeving is iets dat we doen met ons hart; we zetten de ander vrij van een schuld die hij naar ons toe heeft. Degene die mij iets schuldig is, hoeft mij niet om vergeving te vragen. Het is een werk van genade in mijn hart.’ Voor vergeving is slechts één partij nodig: ikzelf. Met vergeving bereik je niet altijd verzoening. Voor verzoening heb je twee mensen nodig (slachtoffer én dader). Je kunt verzoening aanbieden, maar het hangt er wel vanaf of de ander (dader) zijn houding erkent, berouw toont. Verzoening heeft met de toekomst te maken. Als iemand berouwt getoond heeft en vertrouwen bewezen is, dan kan iemand weer worden ‘binnengelaten’. ‘Vergeving verschaft mij grenzen omdat ik de scherpe angel van de persoon die mij zo heeft gekwetst verwijder. Als ik niet-vergevingsgezind ben, ben ik nog steeds gebonden aan een verni...

In het ND van 3 maart 2012 staat een interview met Wilkin van de Kamp: ‘ Wilkin van de Kamp denkt niet langer exclusief ’. In dit interview zegt hij o.a. dit: “Er bestaat ook emotionele gebondenheid. Als we een ander die ons pijn heeft gedaan niet vergeven, ben ik met mijn emoties aan die persoon gebonden.” Dr. Henry Cloud en Dr. John Townsend schrijven over hetzelfde onderwerp in hun boek ‘Grenzen’. Zij onderschrijven en beschrijven wat Wilkin hierboven zegt. Volgens Cloud / Townsend maakt niets grenzen zo duidelijk als vergeving. ‘Vergeving houdt in dat je de ander loslaat, of dat je de schuld kwijtscheldt die hij naar jou toe heeft.’ Als je niet vergeeft, ‘knoopt’ je als het ware de overtreder aan jou vast en dat ruïneert jouw grenzen. In plaats van de dader op afstand te zetten, blijft hij in je hoofd ‘rondspoken’. Je blijft emotioneel aan deze persoon gebonden. Vergeving houdt in: loslaten. Het kan heel moeilijk zijn om iets los te laten wat je nooit hebt gehad. Loslat...

Dr. Henry Cloud en Dr. John Townsend schreven een mooi boek met de titel ‘Grenzen’. Ze beschrijven een grens als ‘een persoonlijke eigendomslijn die aangeeft voor welke zaken wij verantwoordelijk zijn. Met andere woorden, grenzen definiëren wie we wel en wie we niet zijn.’. De schrijvers willen met dit boek een ‘Bijbels gezichtpunt op grenzen aanreiken’. ‘Het doel van dit boek is u te helpen de juist zeer Bijbelse kenmerken van grenzen te onderscheiden (…).’ Uit deze definitie blijkt al dat het thema grenzen alles te maken heeft met eigendom en verantwoordelijkheid. ‘Met grenzen definiëren wij onszelf ( identiteit ). Zij laten zien wat van mij is en wat niet van mij is. Een grens maakt duidelijk waar ik eindig en waar iemand anders begint, waarbij ik als het ware mijn eigen eigenaar word. Het geeft mij vrijheid als ik weet wie ik ben en waarvoor ik verantwoordelijkheid draag.’ Grenzen helpen je niet alleen te zien waar je wel verantwoordelijk voor bent, maar helpen je o...

Ik schreef al eerder over het verschil tussen de zondaar en zonde . Over onze positie en ons gedrag. Cloud schrijft in ‘4 stappen naar een sterke identiteit’ daar ook mooie woorden over. “Het echte punt is de zonde, niet de zondaar. We moeten niet in een draaimolen van gevoelens zitten alsof we goed zijn als we goede dingen doen en slecht als we slechte dingen doen. We staan in een constantie positie van geliefd-zijn. Veel christenen blijven in de draaimolen zitten. Ze denken dat ze van een positie van vergeving naar een positie van schuld gaan, en dan weer terug naar vergeving, enzovoort. Ze voelen zich nooit veilig aanvaard.” Als kind van God (positie, identiteit) weten we ons aanvaard, geliefd. En als kind van God zien we goede én slechte dingen in ons leven. Door die slechte dingen wordt onze positie van geliefd kind gelukkig niet anders. Die positie hebben wij niet aan onszelf te danken. We zijn door Christus aanvaard als Gods kinderen. Dat is genade.

Henry Cloud schrijft in zijn boek ‘4 stappen naar een sterke identiteit’ over goed en kwaad, over het ideale ik en de werkelijke ik. Hij schrijft dat het heel belangrijk is om te kunnen gaan met het tegelijkertijd aanwezig zijn van goed en kwaad (slechtheid), omdat wijzelf, de wereld, de kerk, andere mensen precies hetzelfde zijn: goed en slecht. Cloud schrijft: “Hij (AG: God) zegt dat we ongelooflijk mooi zijn en ook uiterst zondig.” Deze zin komen we ook in iets andere vorm tegen bij Keller: “Je bent zondiger en gebrekkiger dan je ooit kunt geloven én meer geaccepteerd en bemint dan je ooit hebt durven hopen.” Hoe gaan we hier nu mee om? Het lijkt zo’n tegenstelling. Volgens Cloud is aanvaarding het antwoord op het dilemma van ideaal tegenover echt (werkelijk). Aanvaarding is genade. “Als we op het punt komen van ‘geen veroordeling’ van het werkelijke ik zoals het is, kunnen we belijden wat fout is en in relatie staan zoals we zijn, zonder druk om ideaal te moeten zijn. Het ideale ...

Henry Cloud schrijft in zijn boek ‘ 4 stappen naar een sterke identiteit ’ drie ingrediënten voor groei. Groei in de zin van veranderen naar het beeld van God. In het steeds meer lijken op Jezus. De drie ingrediënten zijn: Genade , waarheid en tijd . Genade is het eerste ingrediënt dat nodig is om te groeien naar het beeld van God. ‘Genade is de onverdiende goedheid van God voor mensen.’ ‘Anders gezegd, genade is onvoorwaardelijke liefde en aanvaarding.’ Vanwege God genade voor ons, is er een relatie mogelijk tussen Hem en ons. ‘Het is de soort relatie die de mensheid had met God in het paradijs.’ Liefde, die relatie tussen God en ons is niet grenzeloos. De in zondegevallen mens heeft een richting, structuur nodig. Mensen hebben waarheid nodig. Liefde zonder richting, zonder grenzen, zonder waarheid leidt tot losbandigheid. Waarheid is het tweede ingrediënt dat nodig is om te groeien naar het beeld van God. Cloud noemt in dit verband de wet als voorbeeld. ‘De wet is een blau...

Ik las het boek ‘ 4 stappen naar een sterke identiteit ’ (oorspronkelijke titel: Changes That Heal) van Henry Cloud. Cloud betoogt in zijn boek dat er geen verschil bestaat tussen emotionele en geestelijke problemen. Problemen die in de praktijk vaak het stempel ‘emotioneel probleem’ meekrijgen zoals depressie, angst, paniek, schuldgevoel of verslaving, zijn volgens Cloud ook geestelijke problemen. Deze problemen ontstaan vanuit ons onvermogen om het beeld van God te weerspiegelen. “Omdat Adam en Eva in het paradijs in zonde vielen, hebben we ons ‘beeld zijn’ van God in de belangrijke gebieden van onze persoonlijkheid niet ontwikkeld. We functioneren niet zoals we geschapen zijn.” De oplossingen liggen volgens Cloud in bepaalde ontwikkelingstaken. “Dit zijn taken die je hoogstwaarschijnlijk niet hebt afgerond toen je opgroeide. Werken aan deze taken brengt de verandering die geneest (AG: ‘changes that heal’). Deze taken houden in dat je volwassen wordt en groeit in het ‘lijken op’ de...