Arjan's blog

Philip Troost schrijft in hoofdstuk 8 van zijn boek Energie van de Geest dat het voor hem een hele ontdekking was dat hij leeft in lagen. Dat zijn binnenwereld bestaat uit verschillende zijns-lagen (p.249): een oppervlaktelaag (hoofd – denken) en een gevoelslaag. Samen noemt Philip ze de psychosociale laag. En onder deze alledaagse psychosociale laag, dus nog dichter bij jezelf, is nog een andere laag of dimensie: ‘de laag van de ziel of van je hart’. Deze drie lagen kunnen wel onderscheiden worden, maar zijn niet te scheiden van elkaar. Volgens Philip gaat het ‘in die zielslaag om iets dat groter is dan wat we zelf denken en voelen’. ‘Diep in onze ziel horen we een roepstem die ons laat weten dat we in dat alledaagse leven dat we leiden, de echte vervulling niet gaan vinden.’ Hij noemt het ook ‘een directe intuïtieve vorm van Godskennis’, ‘een innerlijke richtingwijzer’, een ‘innerlijk weten van wat voorbij de horizon van het eigen zicht is en tóch geweten wordt’. ‘Dat el...

Ik vind het hele boek Energie van de Geest van Philip Troost mooi, maar bepaalde hoofdstukken triggeren mij meer dan anderen. Hoofdstuk 6 is zo’n hoofdstuk dat mij extra raakt. Dit hoofdstuk heeft als titel meegekregen: Zoekgeloof | energie, Geest en waarheid . Philip zelf geeft deze heel korte samenvatting over dit hoofdstuk: ‘In hoofdstuk 6 ga ik op zoek naar de ontsnapping uit het dilemma van aan de ene kant intimidatie in naam van de waarheid en aan de andere kant vrijblijvendheid, vanuit de aanname dat dé waarheid niet bestaat.’ De onderdelen die ik het belangrijkst vond uit dit hoofdstuk heb ik hieronder op een rijtje gezet. Contradictie of paradox Philip schetst aan het begin van het hoofdstuk direct al de beide uitersten: waarheid heeft iets absoluuts, ‘altijd geldend voor alles en iedereen’. ‘Of het woord ‘waarheid’ is van elke algemene geldigheid beroofd’ en zo heeft ‘ieder zijn eigen waarheid’. Waarheid is absoluut (objectief) of relatief (subjectief). Philip ki...

In hoofdstuk 2 van het boek Energie van de Geest schrijft Philip Troost over ‘hoe je energie kunt beheersen of beheren’. In dit hoofdstuk gaat het er o.a. over hoe het handelen van mensen zich verhoudt tot de handelende God.  Hieronder tref je mijn samenvatting aan van genoemd hoofdstuk. Afhankelijkheid - onafhankelijkheid Philip stelt aan het begin van dit hoofdstuk ons voor de keuze (in de vorm van een ‘voorvraag’): wil je leren werken met energie in afhankelijkheid van God (rentmeester – beheren) of dat werk in onafhankelijkheid zelf in de vingers krijgen (meester – beheersen)? Hij kiest voor de eerste variant: in afhankelijkheid van God. Ook omdat God met ons wil samenwerken. Kenmerkend voor de Geest is ‘dat hij onze menselijkheid inschakelt ’. Energie en energiebeheer Het woord energie betekent ‘ werking, in actie zijn’ . Het is een aanduiding voor ‘kosmische of fysische krachten’. In het Nieuwe Testament wordt het toegepast op ‘goddelijke of demonische krach...

In hoofdstuk 1 van het boek Energie van de Geest beschrijft Philip Troost eerst ‘een basisverhaal over wat energie precies is’. In dit hoofdstuk geeft hij ook een onderbouwing van de samenhang die hij ziet tussen energie en Heilige Geest. Hieronder tref je mijn samenvatting aan van genoemd hoofdstuk. Energie is een multidisciplinair woord. In de verschillende levensdomeinen heeft het een andere betekenis. Een spraakverwarring ligt daarom zomaar op de loer. Er is een verschil in betekenis maar daarmee is niet gezegd dat die verschillende betekenissen niets met elkaar te maken hebben. Maar wat is nu energie? Energie gaat over werken . ‘Je zou het energiesysteem dus kunnen voorstellen als een transportbedrijf dat niet anders doet dan pakketjes energie ophalen en bezorgen. En zo gauw een pakketje ergens weggehaald is of ergens binnengebracht, ontstaan er nieuwe combinaties van pakketjes. Die combinaties zijn de steeds wisselende verschijnings­vormen van dezelfde energie. Deze voor...

Recent verscheen het boek Energie van de Geest van Philip Troost met als ondertitel: Het vergeten geheim van een vitaal geloof . Een boek dus over de Heilige Geest en energie. De aanleiding voor dit boek is volgens de schrijver ‘het idee dat spiritualiteit of geestelijk leven een ander register zou zijn, dat je van tijd tot tijd opentrekt om een mooie geestelijke ervaring op te doen’. Een ‘ervaring weg bij mijn dagelijkse ervaring.’ Een ervaring omhoog. Op zoek naar ‘het hogere, het absolute, het goddelijke’. Philip wil ‘op zoek naar een manier van geloven waarbij ik het geestelijke niet als een alternatief voor het aardse hanteer of als een beweging bij dat aardse vandaan, maar als verbonden met en geïntegreerd in die aardse bestaanswijze’. Dus geen scheiding tussen hemel en aarde, tussen geestelijk en lichamelijke aspecten van het leven, maar juist samenhang . Hij denkt dat energie een belangrijke sleutel is als hij op zoek gaat naar die samenhang. De schrijver onders...

Ik las het nieuwe boek van Philip Troost: Energie van de Geest . Het boek kreeg als ondertitel mee: Het vergeten geheim van een vitaal geloof . Ik vind het een bijzonder boek, maar daar later (wellicht) meer over. Allereerst iets over welke plaats paradoxen innemen in zijn boek. Scheiden of samenhang Direct al aan het begin van hoofdstuk 1 voert Philip (impliciet) de paradox op door te schrijven over scheidingsdenken . Hij noemt daarvan voorbeelden zoals het scheiden van hemel en aarde, geest en lichaam of fysiek en niet-fysiek. Philip pleit in tegenstellig tot een scheidingsdenken juist voor een samenhangdenken . Hij zegt daarover o.a. dit: “Willen we, en dat willen we in onze tijd, God weer echt ervaren, dan zullen we ons lichaam er weer bij hebben te halen. Want lichamelijkheid is het enige instrument dat we hebben om te kunnen ervaren.” Iets scheiden wat een tegenstelling lijkt, maar feitelijk een samenhang kent dat is precies waar het bij een paradox over gaat. Sp...

Als je de voorkeur geeft aan zo’n leven, boven religie , word je relatie met Hem vertrouwelijk. De vriendschap met Christus groeit . We gaan steeds meer het gesprek met Christus aan en bewaren dat spreken niet alleen meer voor onze tijden van gebed. Het is meer een voortdurende dialoog met Christus. We luisteren steeds meer naar de Geest die in ons leeft. ‘Leven in de Geest is niet: geleid worden door het systeem van een religie, het is geleid worden door de innerlijke aanwezigheid van God.’ Ortiz schrijft dat er (veel) christenen zijn die hun leven in tweeën delen: een geestelijk leven en een wereldlijk leven. Op die manier heb je twee middelpunten in je leven. Christus en iets of iemand anders. Op die manier leven wij het Koninkrijk van God niet voor aan de mensen om ons heen. Het licht zetten we zo onder de korenmaat. Laat zien wie je werkelijk bent. Laat zien dat je een levende relatie hem met God (een Persoon, niet een stel regels). Mensen om ons heen moeten volgens Ortiz de l...

Juan Carlos Ortiz schreef het boek ‘ Leven met Jezus van dag tot dag ’ (Living With Jesus Today). Hij schrijft in zijn boek over geestelijke groei en vraagt zich af hoe het kan dat sommige christenen niet veranderen (groeien). ‘Groei komt vanzelf als wij ons leven op Hem richten en als wij weten dat Hij in ons leeft. Het is zijn leven in ons dat vrucht voortbrengt.’ Ook houdt Juan ons voor dat een te sterk bewustzijn van de Christus-naar-het-vlees je kan belemmeren om Hem in de geest te kennen. Christus is niet alleen een Jezus die ooit geleefd heeft (historische Jezus), maar ook ‘de levende, verheerlijkte Jezus die ook vandaag in ons midden is’. Kennis van de historische Jezus moet als doel hebben Hem te kennen zoals Hij nú is. Wij hebben een relatie niet met Jezus die ooit geleefd heeft, maar met Christus zoals Hij nú is. Groei komt voort uit leven. Alleen iets wat leeft, kan groei geven. Ortiz schrijft over het verschil tussen het oude en nieuwe verbond . Eén van de versch...

  Soms zijn er perioden in je leven waarin je je geestelijk vreselijk dor voelt alsof er een grote afstand bestaat tussen jou en God. God lijkt heel ver weg, maar is heel dichtbij. Hij zal je uit deze dorre en droge periode leiden. Wilkerson roept ons op het gebedsleven in deze dorre periode niet te verwaarlozen. ‘We moeten elke dag van ons leven ons hart voor Hem uitstorten.’ Wij mogen delen in de overwinning van Christus. ‘Maar overwinning komt niet altijd zonder lijden en pijn.’’God stelt jou voor een keus. Als God ons uit iedere strijd op bovennatuurlijke wijze optilde, zonder pijn of lijden, zou er geen loutering als door vuur heen meer overblijven. God zou zijn wil dan aan ons opleggen. Het is vaak de wil van God dat we door dorheid en zelfs door pijn heengaan (…).’ Hoe kunnen we de zonde overwinnen? Hoe kan je de overwinning over zonde behouden? Belangrijke vragen ook omdat zonde weerstand vermindert en strijders tot ‘zwakkelingen’ maakt. ‘Ik weet dat Hij me de overw...

Ik word steeds weer geraakt als ik ‘ Verder met het evangelie van Jezus Christus ’ van Wolter Rose lees. Rose is er wat mij betreft in geslaagd op een beperkt aantal pagina’s kernachtig de rijkdom van het evangelie onder woorden te brengen! Ik schreef daar al eerder over. Waar het mij nu om gaat is het woord ‘ glorie ’. In plaats van het woord ‘glorie’ komen we ook woorden tegen als: heerlijkheid , luister , grootheid of majesteit . Rose schrijft dat het bij glorie gaat om een eigenschap of bijzonderheid waardoor iemand of iets een unieke uitstraling heeft, of om het feit dat iemand die bijzondere uitstraling heeft. En glorie maakt iets los bij mensen: ze zijn er trots op, ze zijn onder de indruk. Mensen in de tijd van het Oude Testament (bijvoorbeeld Mozes) zagen de glorie van God en ervoeren dit als een overweldigende ervaring. Die glorie valt echter helemaal weg als deze vergeleken wordt met de glorie van Christus. Gods glorie heeft een gezicht gekregen: Jezus Christus. Die g...

Ook bij David Heek kom je in zijn blog ‘ Interview 2 ’ twee kanten van eenzelfde mediale (de kerk) tegen. Op de vraag ‘Houd je eigenlijk wel van de kerk?’ antwoord David: “ ‘Absoluut, maar dan bedoel ik de geestelijke kant: het lichaam van Christus. Maar die andere, menselijke kant, dat systeem, die vaak opgelegde manier van doen, die haat ik! Daar ben ik uiterst kritisch op, juist omdat het het lichaam van Christus is. ” De kerk heeft een geestelijke kant en een menselijke kant. Die geestelijke kant vormt principieel gezien geen tegenstelling met de menselijke kant. Over die menselijke kant mag en moet je wel kritisch zijn, omdat het risico bestaat dat de gerichtheid op Christus ontbreekt. Maar laten we oppassen om de geestelijke kant en de menselijke kant (standaard) als tegenpolen van elkaar te zien. In de (zondige) praktijk kunnen die twee kanten wel zomaar tegenpolen van elkaar worden. En ja, in de kerk komt het helaas voor dat de geestelijke kant en de menselijke kant een tegens...

Eten, bidden en beminnen . Daniel & Tanja de Wolf gebruiken deze woorden als een synoniem voor radicaal discipelschap. Radicaal discipelschap als sleutel om als kerk aansluiting te vinden bij onze samenleving. “Ik zou christenen, inclusief mezelf, willen uitdagen om meer op Jezus te lijken en van hem vervuld te zijn. Jezus at met mensen (…). Hij bad tot de Vader. Hij beminde deze wereld.” Maar hoe komen wij tot radicaal discipelschap? Door Jezus na te volgen, maar hoe doe je dat? Radicaal discipelschap is het leven van de Geest in onszelf. Navolging is worden als God . Laten we ons uitstrekken naar de Geest zodat hij van ons discipelen, navolgers maakt. Er is innerlijke (geestelijke) vernieuwing nodig. David Heek ’s beeld van de kerk is: “Kerk zijn is ‘eat, pray, love’. Eten, bidden, beminnen. That’s all.” Een kerk dus waar sprake is van een gemeenschap (eten), waar we van elkaar houden (beminnen) en wij voor elkaar bidden (bidden). Dit beeld van de kerk vindt David niet of o...

Reinier Sonneveld schrijft in ‘Het goede leven’ over een opwekking. Wat is een opwekking eigenlijk? Wikipedia geeft daarop een antwoord. Ook Reinier beantwoordt die vraag en wel zo: “(…) de periodes dat de kerk uit een geestelijke dood opstond, meer dan ooit weer Jezus gingen bewonderen en vol van hem werd.” Het antwoord van Keller op die vraag is: “Hij (AG: Richard Lovelace) leerde ons dat de opwekkingen plaatsvonden toen predikers mensen tot het inzicht brachten, dat het grootste deel van hun leven zelfrechtvaardiging was. Veel christenen aanvaarden wel dat ze gered zijn door genade en niet door werken, maar weten niet hoe het uitwerkt in hun leven. Op het moment dat christenen er echter achter komen wat de gevolgen zijn van het nieuwe leven, is dat heel bevrijdend en resulteert dat in een moment van vernieuwing.” Reinier schrijft dat elke grote opwekking begint met berouw. “We hebben het fout gedaan en het moet radicaal anders. Zonder zo’n diep ervaring van zonde zal er ...

Ik ben deze week begonnen met het lezen van het evangelie van Johannes. Ik had Lucas uit en het volgende bijbelboek is Johannes. Ook kan ik geen genoeg krijgen van het lezen van de evangeliën. Vooral in Matteüs, Marcus, Lucas en Johannes kom ik in de meest pure vorm de grootheid van God tegen. Ik geloof niet in een abstracte God, nee God werd werkelijkheid hier op aarde. God kreeg een gezicht in Jezus Christus. Hij werd mens. En wat voor een mens! Vol van goedheid en waarheid. Superlatieven schieten te kort om die mens te beschrijven. In één woord: Hij is een grootheid, dé Grootheid. Hij is God. Maar, wat betekent dat voor mij? Uit zijn overvloed aan goedheid overstelpt Jezus mij met zijn goedheid. Bakken met genade giet Jezus uit over mij en anderen. Niet één keer, maar steeds weer. Zijn overvloed mag zo mijn overvloed worden. Ook bij mij neemt Christus de zonde weg. Ook voor mij is hij het lam van God. Zo werd ik kind van God. Ik als mensenkind mag samen met de Mensenzoon zoon van ...

In ‘ De woestijn zal bloeien ’ schrijft Henri Nouwen o.a. over de relatie tussen dicht bij mensen komen en oordelen. Over dit onderwerp schreef ik al eerder de blog ‘ Oordeel niet ’. Toen ik Nouwen las, moest ik hier weer aan terugdenken. Hij schrijft dat mededogen (medelijden) nooit kan samengaan met oordelen, “want oordelen schept afstand, onderscheid, en dat verhindert ons om werkelijk bij de ander te zijn”. Dus dicht bij mensen komen, een relatie op zielsniveau kan niet samengaan met oordelen. Volgens Nouwen is het pastoraat, onze omgang met anderen, doortrokken met oordelen. “Vaak geheel onbewust delen we onze mensen in in zeer goed, goed, neutraal, slecht en zeer slecht.” Of om een andere indeling te gebruiken: in degelijk (?) gereformeerd, gereformeerd en evangelisch. “Deze beoordeling heeft grote invloed op ons pastoraat (…). Voor we het weten trappen we in de val van de self-fulfilling prophecy.” Degenen van wie wij denken dat ze tot een bepaalde categorie behoren, behandelen ...

In mijn vorige blog schreef ik over het artikel ‘ Stresstest voor christenen? ’. Luiten concludeert in dit artikel: “Kennelijk is er een trend om duidelijkheid te willen. En om in die duidelijkheid vastheid te vinden.” Vervolgens komt hij tot de kern van zijn artikel: “(…) waarin zoekt een christen zijn houvast? Waarbij zoek je je veiligheid? Bij stellingen en exegese’s? Als het spannend wordt in de kerk, hoe ben je dan stressbestendig? Ga je dan allerlei ijkpunten verzinnen waarover de gedachten gelijk moeten zijn? Is dat de oplossing om als kerk te overleven in deze chaotische tijd?” Nee! “Ik lees in de Schrift, dat de Heer ons een hogere weg wijst.” Welke? “(…) het vol zijn van de Heer als herkenning en houvast is veel hoger, breder en dieper dan het elkaar vastpinnen op enkele overtuigingen.” Een kerk herken je aan het vol zijn van haar Heer! Zij is vol van zijn Geest! Dat geeft de zo gewenste duidelijkheid: een kerk herken je aan de vruchten van de Geest. Ook onze houvast en veili...

Afgelopen tijd las ik het evangelie volgens Marcus door. Wat mij o.a. opviel is hoe moeizaam Jezus zijn boodschap over de bühne kon krijgen bij zijn discipelen. Jezus verwijt de discipelen regelmatig hardleersheid en halsstarrigheid. Regelmatig lees je vragen van Jezus aan zijn discipelen zoals: Jullie hebben oren, maar horen niet? Jullie hebben ogen, maar zien niet? Geloven jullie nog steeds niet? Begrijpen jullie het dan nog niet? Ontbreekt het jullie aan inzicht? Het teken van de vermenigvuldiging van de broden en de vissen vindt zelfs twee keer plaats en toch begrepen de discipelen toen nog niet dat Jezus tot alles in staat was. Moet je voorstellen, de discipelen volgden Jezus dag en nacht en zagen de meest bijzondere wonderen en tekenen. De discipelen hoorden de meest goede, aansprekende, bijbelgetrouwe preken die ze zich maar wensen konden. De ‘predikant’ was de meest volmaakte die er op aarde heeft rondgelopen. Een meer authentieke prediker is er voor en na Jezus niet meer gewee...

Op de weblog ‘ Wij kiezen voor vriendschap ’ van Jos Douma las ik hoe hij in het kader van Wij kiezen voor eenheid deel nam aan een retraite. Op de blog schrijft Jos: “ Voor mijzelf was vooral een nieuw moment de ontdekking hoe wezenlijk vriendschap is voor processen waarin kerken en kerkmensen elkaar zoeken. (…) Deze retraite was eigenlijk een lang biddend gesprek van hart tot hart, waarin we elkaar op een dieper, spiritueel niveau leerden kennen. (…) Wel hebben we gezegd en ook geproefd hoe belangrijk onderlinge vriendschap is, een spirituele vriendschap die een afspiegeling is van de liefdevolle vriendschap in de drie-enige God. ” Een gesprek van hart tot hart. Wat is dat mooi als je een gesprek hebt van hart tot hart. Toen ik dit las, vroeg ik mij af: Waarom lukt een gesprek van hart tot hart met de ene geestelijke broer wel en met de ander niet? Nu laat die vraag zich in het korte bestek van een blog niet uitputtend beantwoorden. Er zijn boeken over volgeschreven. [1] Ik denk we...

In mijn vorige blog schreef ik over de relatie tussen het leeglopen van kerken en het niet komen tot een werkelijke vernieuwing van het leven. Dit leeglopen kan te maken hebben met zowel het vertrek van kerkgangers als ook met te weinig of geen aanwas van nieuwe kerkleden. Ook voor deze laatste categorie gaat de hiervoor genoemde relatie tussen leegloop en tekort aan vernieuwing op. Anders gezegd: een tekort aan vernieuwing doet bestaande kerkgangers afhaken én zorgt ervoor, dat er geen nieuwe leden bijkomen. Ook hierover zegt Graham Tomlin wetenswaardige zaken. [1] “Als een christen leert zijn leven onder de regering van Jezus Christus te leiden, als hij leert zijn perspectief van geld, seks, macht, tijd en eeuwigheid te verleggen, dan zal hij een persoon worden die vragen oproept bij zijn 21e-eeuwse niet-christelijke buren. Een gemeenschap die sterk door diepe en toegewijde sympathie wordt gekenmerkt, door liefde, meeleven en nederigheid, is zeer aantrekkelijk. Ook dit roept vragen ...

Taizébroeder Frank zei in het al eerder door mij genoemde interview ook nog iets anders wat mijn aandacht trok: “ Ik begrijp Nederland niet meer zo goed. Mensen zijn analyserend en polemiserend en leven niet meditatief. Aan de ene kant klagen over het leeglopen van kerken, aan de andere kant niet tot werkelijke vernieuwing van het leven komen. ” Deze broeder legt zo een verband, een relatie tussen het leeglopen van kerken en het niet komen tot een werkelijke vernieuwing van het leven. Een geestelijk leven, een leven waarin van geestelijke groei sprake is, een leven waarin de glorie van de Heer zichtbaar wordt, een op Jezus lijkend leven. Iemand die zich ook bezig heeft gehouden met de relatie kerk – levensvernieuwing is Graham Tomlin. [1] Hij noemt een reden waarom kerken niet aanspreken (en dus leeglopen): “Er is niet zozeer gebrek aan waarheid – (…) – maar er mist een link tussen de woorden die geuit worden en de levensstijl die daaruit voortkomt: er is gebrek aan authenticiteit, aa...