Arjan's blog

Ik schreef twee blogs over het woord ‘orde’. Over de werkelijkheid waar die orde is ingebakken. Die orde is immanent (een wezenlijk onderdeel van) of intrinsiek aanwezig in de realiteit van ons bestaan. Maar hoe verhoudt die zich nu tot God, tot geloof?   Ik geloof dat God de bedenker en schepper is van ‘orde’. Onze werkelijkheid vindt haar oorsprong en houvast in God. Hij is de bron waaruit onze realiteit voortkomt. Als schepper van ‘orde’ heeft hij die impliciet aanwezige orde expliciet verwoord in de Tien Geboden. De dragende relationele orde van de werkelijkheid werd zo ‘vertaald’ naar een waarneembare  of zichtbare orde. De Tien Geboden zijn niet de orde zelf, maar een verwoording van de relationele orde. Die orde zelf is dieper, breder. Denk daarbij aan de Bergrede of de relationele ethiek van Nagy; twee voorbeelden van een verdieping/verbreding.   Zonde is daarmee veel meer dan alleen het overtreden van een regel: het is een ingaan tegen de (relationele) orde...

In vervolg op mijn vorige blog sta ik opnieuw stil bij het woord ‘orde’.   Keuze Je kan wel ingaan tegen deze orde. Niet-meebewegen en je eigen spoor trekken. Die keuzemogelijkheid heb je. Het je structureel keren tegen die orde leidt echter wel tot een disbalans, destructief recht, ziekte. Tot opengebroken of verziekte relaties en verminderde vitaliteit. Tot schuld en onrecht. Niet-meebewegen is contraproductief en leidt tot energieverspilling. Leidt tot fragmentatie in plaats van samenhang. Orde kun je negeren, maar niet afschaffen. Die orde is bindend omdat zij de werkelijkheid is. Als het ware ‘ ingebakken’ in het menselijk bestaan.   Gevolgen - herstel Zoals je zwaartekracht (fysische orde) niet kunnen negeren zonder gevolgen, zo kun je ook de relationele orde of biologische orde niet negeren zonder gevolgen. De orde zal zich corrigeren, maar soms op een destructieve manier. Als reactie moet je de oplossing niet zoeken bij symptoombestrijding. De oplossing ligt bij h...