Arjan's blog

Juan Carlos Ortiz schreef het boek ‘ Leven met Jezus van dag tot dag ’ (Living With Jesus Today). Hij schrijft in zijn boek over geestelijke groei en vraagt zich af hoe het kan dat sommige christenen niet veranderen (groeien). ‘Groei komt vanzelf als wij ons leven op Hem richten en als wij weten dat Hij in ons leeft. Het is zijn leven in ons dat vrucht voortbrengt.’ Ook houdt Juan ons voor dat een te sterk bewustzijn van de Christus-naar-het-vlees je kan belemmeren om Hem in de geest te kennen. Christus is niet alleen een Jezus die ooit geleefd heeft (historische Jezus), maar ook ‘de levende, verheerlijkte Jezus die ook vandaag in ons midden is’. Kennis van de historische Jezus moet als doel hebben Hem te kennen zoals Hij nú is. Wij hebben een relatie niet met Jezus die ooit geleefd heeft, maar met Christus zoals Hij nú is. Groei komt voort uit leven. Alleen iets wat leeft, kan groei geven. Ortiz schrijft over het verschil tussen het oude en nieuwe verbond . Eén van de versch...

Ik word steeds weer geraakt als ik ‘ Verder met het evangelie van Jezus Christus ’ van Wolter Rose lees. Rose is er wat mij betreft in geslaagd op een beperkt aantal pagina’s kernachtig de rijkdom van het evangelie onder woorden te brengen! Ik schreef daar al eerder over. Waar het mij nu om gaat is het woord ‘ glorie ’. In plaats van het woord ‘glorie’ komen we ook woorden tegen als: heerlijkheid , luister , grootheid of majesteit . Rose schrijft dat het bij glorie gaat om een eigenschap of bijzonderheid waardoor iemand of iets een unieke uitstraling heeft, of om het feit dat iemand die bijzondere uitstraling heeft. En glorie maakt iets los bij mensen: ze zijn er trots op, ze zijn onder de indruk. Mensen in de tijd van het Oude Testament (bijvoorbeeld Mozes) zagen de glorie van God en ervoeren dit als een overweldigende ervaring. Die glorie valt echter helemaal weg als deze vergeleken wordt met de glorie van Christus. Gods glorie heeft een gezicht gekregen: Jezus Christus. Die g...

In hoofdstuk 5 van ‘Geestelijk fit – het belang van christelijke karaktervorming’ schrijft Graham Tomlin over het worden als God. In dit hoofdstuk viel mij opnieuw op dat we maar niet ‘een relatie met God hebben’, maar “delen in Gods eigen wezen”. “(…) christen-zijn betekent ‘deel (…) krijgen aan de goddelijke natuur’.” Wij worden als het ware vergoddelijkt, hoe beperkt dat in dit aardse leven misschien ook nog maar is. Henri Nouwen wees mij daar ook al op: “In en door de Geest van Christus worden we Christussen voor anderen, overal en altijd. Discipelschap (leerling zijn) is dus het leven van de Geest in onszelf, waardoor we opgetild worden naar het goddelijke leven.” Nouwen schrijft, dat de weg van het kruis ons eigen pad wordt, niet omdat we proberen Jezus na te volgen, maar omdat we door onze verwantschap met zijn Geest veranderd zijn in levende Christussen. [1] Navolging gaat dus veel verder dan alleen maar het inspirerende voorbeeld van Jezus volgen en overnemen. “God verge...

Ik ben deze week begonnen met het lezen van het evangelie van Johannes. Ik had Lucas uit en het volgende bijbelboek is Johannes. Ook kan ik geen genoeg krijgen van het lezen van de evangeliën. Vooral in Matteüs, Marcus, Lucas en Johannes kom ik in de meest pure vorm de grootheid van God tegen. Ik geloof niet in een abstracte God, nee God werd werkelijkheid hier op aarde. God kreeg een gezicht in Jezus Christus. Hij werd mens. En wat voor een mens! Vol van goedheid en waarheid. Superlatieven schieten te kort om die mens te beschrijven. In één woord: Hij is een grootheid, dé Grootheid. Hij is God. Maar, wat betekent dat voor mij? Uit zijn overvloed aan goedheid overstelpt Jezus mij met zijn goedheid. Bakken met genade giet Jezus uit over mij en anderen. Niet één keer, maar steeds weer. Zijn overvloed mag zo mijn overvloed worden. Ook bij mij neemt Christus de zonde weg. Ook voor mij is hij het lam van God. Zo werd ik kind van God. Ik als mensenkind mag samen met de Mensenzoon zoon van ...

Iemand schreef over “de hijgerige toon van als maar meer en als maar beter”. Hij ergerde zich aan een enorme gerichtheid op persoonlijke groei en 'spiritualiteit'. Het moet vooral niet gaan over 'groei', 'meer', 'gevolgen', 'effect', 'anders dan vroeger', etc. Nu kan er een sfeer van ‘hijgerigheid’ meekomen bij het spreken over groei, veranderen en spiritualiteit (geestelijk leven), namelijk als we groei, veranderen, een geestelijk leven zien als een doel . Maar hebben we dan wel de Bijbelse boodschap goed begrepen? Een geestelijk leven is het leven waarin de Geest van Christus ons gegeven wordt. De Geest die ons voor 100% wil laten deelnemen aan het goddelijk bestaan, een bestaan dat nieuwe mensen van ons maakt met een nieuwe geest. “In en door de Geest van Christus worden we Christussen voor anderen, overal en altijd. Discipelschap (leerling zijn) is dus het leven van de Geest in onszelf, waardoor we opgetild worden naar het goddelijke ...

Bij belemmeringen kunnen we denken aan: onkunde, angst voor God, ongehoorzaamheid aan God, trots, een overmatig kritische houding, gebrek aan vergevingsgezindheid, wrok, jaloezie, zonden waar wij willens en weten aan vasthouden. [1] Jos Douma schrijft ook over belemmeringen, over een sluier, een bedekking. [2] Die sluier kunnen onbeleden zonden zijn. Of wonden : wij zijn gewonde mensen. Pijnlijke herinneringen of bitterheid hebben ons doen ‘kiezen’ voor onkwetsbaarheid, hardheid, ontoegankelijkheid. Of bonden : onbijbelse gedachtepatronen zoals ‘Ik ben het niet waard om gezien te worden’ of ‘Ik ben een looser’. Maar, hoe zorgen wij ervoor, dat die belemmeringen verdwijnen uit ons leven? Ga ermee naar Jezus. Vraag Hem om vergeving. Vraag Hem om je hart aan te raken. Alleen door zijn vergevende, genezende en bevrijdende genade zullen wij stromen van levend water voortbrengen en steeds meer naar het beeld van Jezus verandert worden. [1] L.M. Vreugdenhil – Vriendschap met God – pagina ...

In mijn vorige blog haalde ik ds. Klaas van den Geest aan die o.a. dit schrijft: “ Die bekering komt er alleen als wij zelf ons overspoeld voelen met de kracht van de Geest van Christus. ” Dat doet mij denken aan de tekst uit Johannes 7: 37 en 38: Op de laatste dag, het hoogtepunt van het feest, stond Jezus in de tempel, en hij riep: ‘Laat wie dorst heeft bij mij komen en drinken! “Rivieren van levend water zullen stromen uit het hart van wie in mij gelooft,” zo zegt de Schrift.’ In vers 39 staat dan, dat Jezus hier doelt op de vervulling met de Heilige Geest. Wij mogen bij Jezus onze geestelijke dorst lessen. En als wij dat doen, dat heeft dat tot gevolg dat wij ook een bron van levend water voor anderen worden. Levend water als beeld voor het werk van de Heilige Geest. Het gaat hier niet om een stroompje, maar om stromen. Geen marginaal stroompje, maar overvloed. Overspoeld worden door Geest. Ik mis die overvloed wel eens in de kerk en bij sommige broers en zussen. Overvloed moet we...

Ik lees met een zeker regelmaat artikelen die mij (emotioneel) raken. Zo’n artikel is de toespraak van Jos Douma zoals hij die gehouden heeft op het symposium “Pionieren voor het koninkrijk’. Jos bericht daarover op zijn weblog en in het ND zijn er twee artikelen over geschreven: Eten, praten en samen op de knieën en Een kerk van tuig . De toespraak van Jos kun je nalezen: Pionieren voor het koninkrijk, De koning, de leeuw en het lam . Ik vind het een bijzondere toespraak. Jos vroeg zichzelf af, waarom hij niet een “doorwrochte studie over The sinking church and the emerging church ” zou schrijven, maar in plaats daarvan een meditatief boek over het koninkrijk. Zijn antwoord is: “Hoe meer ik me richt op Jezus en hoe meer ik me verdiep in het koninkrijk hoe helderder het voor mij wordt waar het in de kern om gaat. Wat is die kern? Dat het er om gaat dat mensen op Jezus gaan lijken, dat er spirituele vorming in Christus plaats vindt, (…).” Mensen die op Jezus gaan lijken. Deze zin roep...

Wolter Rose vat in zijn lezing ‘ Verder met het evangelie van Jezus Christus ’ (die is overgenomen in De Reformatie de nummers 18, 19 en 20) de kern van het Evangelie samen in vier woorden: vrijspraak , adoptie , glorie en transformatie . Rose zegt daar nog het volgende over: “Vier woorden. En je hebt ze alle vier nodig, elke dag van je leven. Je hebt elk van de vier nodig. Je kunt het christelijke leven vergelijken met een vierwielaangedreven voertuig. Met alleen maar aandrijving op één wiel, dat van de vrijspraak, kom je niet ver: je blijft in een cirkeltje rondbewegen. Met aandrijving op twee wielen, vrijspraak en transformatie, kun je een eind komen, maar alleen zolang je je op de verharde weg bevindt. Als het terrein ruiger wordt, met hobbels en kuilen, hellingen, zand en modder kom je met tweewielaandrijving vroeg of laat vast te zitten.” “Een mensenleven speelt zich meestal op ruig terrein af. Als je in die omstandigheden vooruit wilt komen, dan heb je de vierwielaandrijving va...

Zoals gezegd in mijn vorige blog vat Wolter Rose in De Reformatie (nummer 18, 19 en20) de kern van het Evangelie samen in vier woorden: vrijspraak , adoptie , glorie en transformatie . Ik sta nu nog wat langer stil bij het woord ‘glorie’. Vooral Jos Douma heeft in zijn eerste preek over 2 Korintiërs 3 : 18 mij bewust gemaakt van de glorie, de luister van Jezus Christus. Ook Rose komt nu op dit woord terug. Hij schrijft over mensen die in de tijd van het Oude Testament de glorie van God zien: het is een overweldigende ervaring. “Ze worden geraakt tot in de diepste vezels van hun bestaan.” “Als je kijkt naar en je te goed doet aan de glorie van Christus, dan ga je op Christus lijken.” Transformatie dus. Het vierde woord is een verdere toepassing van het derde woord ‘glorie’. Rose schrijft dat mensen van nature de glorie van God niet meer zien. “Zonde is ten diepste het ‘missen’ van de glorie van God: mensen gaan achteloos aan de glorie van God voorbij.” Hoe dan? Door er een (sterk) ger...

In De Reformatie (nummer 18, 19 en 20) is een lezing opgenomen zoals Wolter Rose (hoofddocent Semitische Talen aan de Theologische Universiteit van Kampen) die ooit hield voor 'ContrariO', de vereniging voor homo's en lesbiennes. Een lezing over hoe we verder kunnen komen, homo's/lesbiennes en de (rest van de) gemeente van Christus. De lezing, 'Verder met het Evangelie van Jezus Christus ', gaat o.a. over zijn zoektocht door de wereld van Gods genade. “En er ging een wereld voor me open. Ik heb hele mooie dingen ontdekt. De ontdekkingsreis gaat nog steeds verder. De grootste ontdekking is wel dat er veel meer in het Evangelie zit dan we vaak denken.”Vervolgens stelt hij de vraag: “Wat is het Evangelie? (…) Je hebt minimaal vier woorden nodig om het Evangelie uit te leggen: vrijspraak, adoptie, glorie en transformatie .” Bij vrijspraak noemt Rose Romeinen 3 : 22 – 24 . God zegt tegen je: ik spreek je vrij van strafvervolging. Een uitspraak van de Hoogste Rechte...

Vrijdag 6 februari inaugureerde Ad de Bruijne als hoogleraar ethiek en spiritualiteit aan de Theologische Universiteit in Kampen (TUK). Verschillende bronnen berichten erover: - het Nederlands Dagblad: De Bruijne verbindt tradities - het Reformatorisch Dagblad: Ethiek en gevoel horen bij elkaar - de website van de TUK zelf: Affect en Effect - Inauguratie prof. A.L.Th. de Bruijne In zijn auguratie geeft De Bruijne aan, dat geloven vooral liefhebben is en daarnaast ook gehoorzamen . De Bruijne ziet zijn startpunt in het gevoel (de affecten). Verstand en wil hebben gevoel nodig. Kennis zonder gevoel is geen echte kennis. Wil zonder gevoel is onmogelijk. Ditzelfde geldt voor geloof: geloof is vooral affectief. “Alleen wie ook gevoelsmatig geraakt is door Christus, komt in beweging naar Christus en gaat lijken op Christus.” Alleen maar rationeel en objectief kijken naar de luister van de Heer, zonder onder de indruk te komen van die luister (zijn heerlijkheid), zal niet leiden tot een gaa...

Mijn vorige blog ging over geloofsgroei, (gedrags)veranderingen, het lijken op Christus. En over de vraag of de kerk op deze punten wel voldoende gefocust is. O.a. Graham Tomlin (Een kerk die prikkelt) geeft een antwoord op die vraag. Volgens hem is het probleem van veel kerken dat er weinig aandacht wordt geschonken aan het voortdurende proces van verandering (groei). In zijn boek legt hij allerlei verbanden tussen evangeliseren en veranderen . Zo werkt hij uit, dat evangelisatie tot verandering leidt. Kerken die evangeliseren, moeten veranderde mensen voort brengen, levenslange leerlingen van Jezus Christus als het gaat om het goede leven. Maar verandering leidt op haar beurt ook weer tot evangelisatie. Tomlin schrijft dat wanneer de kerk de spirituele en persoonlijke groei van christenen hoog op de agenda heeft staan, ze ook efficiënter evangeliseert. “Waar christenen kunnen ervaren wat het betekent om het leven volledig onder Gods bestuur te brengen, zullen ze automatisch anderen...

Ik vind het best lastig om te bepalen wat mij het meest aanspreekt in de hoofdstukken: • 3 – Het christendom is een dwangbuis ; • 4 – De kerk is verantwoordelijk voor heel veel onrecht ; • 5 – Hoe kan een God van liefde mensen naar de hel sturen ? Er staan veel bijzondere zaken in de genoemde hoofdstukken. In ieder geval een vraag uit hoofdstuk 4 houdt mij bezig: “ Als het christendom is wat het beweert te zijn, zouden christenen dan geen betere mensen moeten zijn dan de rest?” Ik ben geneigd om die vraag met ‘ja’ te beantwoorden, maar wat is het antwoord van Keller? Keller zegt daarover dat deze veronderstelling is gebaseerd op een verkeerd begrip van wat het christendom zelf leert. Hij noemt daarbij o.a. de volgende argumenten: 1. Iedere goede daad is van God, onafhankelijk van wie die daad uitvoert. Dus ongeacht godsdienstige overtuigingen. 2. De christelijke theologie spreekt over het “diepgeschonden karakter van echte christenen”. 3. Karaktergroei en gedragsverandering v...

In de eerste preek uit de serie van drie over 2 Korintiërs 3 : 18 geeft Jos Douma een antwoord op de vraag: Wat is het hoofddoel van de mens? Het antwoord is: “God verheerlijken en je voor eeuwig in Hem verheugen. (…) En Jezus zelf heeft er over gezegd: Ik wil, dat waar Ik ben, ook zij bij Mij zijn, om mijn heerlijkheid te aanschouwen, die Gij Mij gegeven hebt ( Johannes 17 : 24 ). Dit is het ultieme verlangen van Jezus Christus. Dat wij bij Hem zijn. En dat wij zijn luister aanschouwen. En in de hemel mogen we dat in volmaaktheid doen. Maar ook hier op aarde mogen we ons daar volkomen op richten. Want, dit, lieve mensen, dit is onze bestemming.” Ik moet bekennen, dat ik pas sinds een (beperkt) aantal jaren door heb, dat dit ook voor mij het hoofddoel is in mijn leven. Het is best wat laat te noemen als je pas na je veertigste het hoofddoel van je leven ontdekt. Heb ik dat gemist in mijn “jeugd” of is, wordt onvoldoende verteld, dat verzoening, vergeving, rechtvaardiging, vrede, he...

Bij mijn blog van afgelopen maandag vraag ik graag aandacht voor een verhaal, een verhaal ter illustratie. Een verhaal zoals ik dat ooit las in het ND op een paginagroot artikel ‘ Tegengehouden in de Marnixstraat ’ (d.d. 4 september 2004). Een verhaal dat ik zo bijzonder vond, dat ik het artikel toen uitknipte en heb bewaard. Het artikel gaat over het homoseksuele verleden van Richard Oostrum. Richard vertelt in dit artikel, dat toen hij tot bekering kwam, hij een nieuwe identiteit kreeg in Jezus Christus. Ook vertelt hij, dat hij nu nog niet helemaal vrij is van homoseksuele gevoelens. Hij geeft aan, hoe hij met deze gevoelens, met deze verleidingen nu omgaat. Het artikel zegt het volgende: “Hij heeft een soort stelregel ontwikkeld voor de omgang met verleidingen. Het domste wat je kunt doen is verkeerde gevoelens koesteren. En gevaarlijke situaties moet je vermijden. Dringt de verzoeking toch je leven binnen, ga dan niet tegen je gevoelens vechten, maar zoek God op dat moment. ‘Het l...

Afgelopen zondag 23 november (dienst van 11.00 uur) hoorde ik een preek naar aanleiding van Zondag 21 van de Heidelbergse catechismus (vraag en antwoord 56). De preek handelde over ‘vergeving van zonden’. Uitgangspunt bij deze preek was Romeinen 3 : 25 – 26 . De predikant, ds. Heij, gaf er een bijzondere invulling aan: “Strijden tegen de zonde is vooral strijden voor het vervuld worden met Christus.” Daarmee werd niet gezegd, dat je drang tot zondigen niet moet weerstaan, maar wel dat je je vooral moet richten op vervulling met Christus. Ik denk dat dit een heel belangrijke boodschap is! Hoeveel mensen proberen niet uit alle macht zonden te overwinnen? Een onbegonnen en niet te winnen strijd. De strijd, de focus moet gericht zijn op het vervuld worden met Christus ( 2 Korintiërs 3 : 18 )! In dit verband noemde Heij ook Lucas 11 : 24 - 26 . Dit inzicht gaf Larry Crabb mij al eerder via het artikel ‘Als de leider in de weg staat’ in Leadership . In dit artikel schetst hij het beeld van ...

Door de eerste preek van Jos Douma over 2 Korintiërs 3 : 18 kreeg ik aandacht voor de ‘luister van de Heer’. De eer, glorie, majesteit, aanwezigheid, grootheid van de Heer. Zijn heerlijkheid. Ik heb mij dat nooit zo gerealiseerd, maar het is blijkbaar heel belangrijk: het zien van de luister van de Heer. Als ik nu over de verschillende genezingen lees in Matteüs 9 , dan zijn dat niet langer meer dan bekende verhalen, maar dan zie ik daar nu vooral de luister van de Heer. Je gaat met andere ogen naar bekende geschiedenissen uit de bijbel kijken. Waarom zie ik dat nu pas? Ik had het al eerder kunnen weten. Als in Johannes 2 de bruiloft in Kana wordt beschreven, dan staat er aan het eind van die geschiedenis: “Dit heeft Jezus in Kana, in Galilea, gedaan als eerste wonderteken: hij toonde zo zijn grootheid en zijn leerlingen geloofden in hem.” Blijkbaar moet je aandacht door iets of iemand gevestigd worden op zoiets als ‘de luister van de Heer’. Maar dit inzicht is allereerst het werk v...

Wat is (echt) geloof? Geloven is meer dan de Bijbel beamen, meer dan geloven dat er een God is die je wil redden, meer dan ja zeggen tegen al Gods beloften, meer dan Gods geboden proberen te doen, meer dan naar de kerk gaan, meer dan jezelf te matigen en om de ‘armen’ te denken, meer dan kerkelijke bijdrages te betalen, meer dan ........... "Typerend voor echt geloof is de omhelzing van Christus. Geloof is de liefdesrelatie tot de levende persoon van Christus hier en nu. Je ‘ziet’ Christus (Hebr. 2:9), weet je door de Geest één met Hem en vindt letterlijk alles in Hem.” Jos Douma zegt aan het begin van zijn eerste preek over 2 Korintiërs 3 :18 het volgende: “Hoe veranderen lauwe christenen in vurige christenen? Hoe veranderen onaantrekkelijke kerken in vitale kerken?” En dan noemt hij als antwoord op deze vragen: “Ik geloof dat 2 Korintiërs 3 : 18 ons de sleutel aanreikt, de Bijbelse sleutel voor echte geestelijke verandering.” Waarom zijn er lauwe christenen en onaantrekkelijke ...

Philip Troost omschrijft spiritualiteit in zijn boek ‘ Spiritualiteit van ontvankelijkheid ’ als: “De wederzijdse betrekking tussen God en ons, waarbinnen we door de heilige Geest gaandeweg steeds meer worden omgevormd tot mensen die het beeld van Christus vertonen, zodat onze verbondenheid met God ook aan de buitenkant zichtbaar wordt in de praktijk van ons leven.” Daarom vind ik spiritualiteit zo’n boeiend onderwerp, omdat het gaat over de relatie tussen God en mensen. En weet je wat ik nu zo mooi vind? De tekst 2 Korintiërs 3 : 18 kan als het ware over de definitie van Troost heen gelegd worden. Anders gezegd: in 2 Korintiërs 3 : 18 gaat het (ook) over spiritualiteit. Over de relatie tussen God en ons. Over de Heilige Geest die daar een belangrijke rol in speelt. En dat je gaat veranderen vanuit die relatie, vanuit die verbondenheid met God.