Arjan's blog

Juan Carlos Ortiz schreef het boek ‘ Leven met Jezus van dag tot dag ’ (Living With Jesus Today). Hij schrijft in zijn boek over geestelijke groei en vraagt zich af hoe het kan dat sommige christenen niet veranderen (groeien). ‘Groei komt vanzelf als wij ons leven op Hem richten en als wij weten dat Hij in ons leeft. Het is zijn leven in ons dat vrucht voortbrengt.’ Ook houdt Juan ons voor dat een te sterk bewustzijn van de Christus-naar-het-vlees je kan belemmeren om Hem in de geest te kennen. Christus is niet alleen een Jezus die ooit geleefd heeft (historische Jezus), maar ook ‘de levende, verheerlijkte Jezus die ook vandaag in ons midden is’. Kennis van de historische Jezus moet als doel hebben Hem te kennen zoals Hij nú is. Wij hebben een relatie niet met Jezus die ooit geleefd heeft, maar met Christus zoals Hij nú is. Groei komt voort uit leven. Alleen iets wat leeft, kan groei geven. Ortiz schrijft over het verschil tussen het oude en nieuwe verbond . Eén van de versch...

Ik word steeds weer geraakt als ik ‘ Verder met het evangelie van Jezus Christus ’ van Wolter Rose lees. Rose is er wat mij betreft in geslaagd op een beperkt aantal pagina’s kernachtig de rijkdom van het evangelie onder woorden te brengen! Ik schreef daar al eerder over. Waar het mij nu om gaat is het woord ‘ glorie ’. In plaats van het woord ‘glorie’ komen we ook woorden tegen als: heerlijkheid , luister , grootheid of majesteit . Rose schrijft dat het bij glorie gaat om een eigenschap of bijzonderheid waardoor iemand of iets een unieke uitstraling heeft, of om het feit dat iemand die bijzondere uitstraling heeft. En glorie maakt iets los bij mensen: ze zijn er trots op, ze zijn onder de indruk. Mensen in de tijd van het Oude Testament (bijvoorbeeld Mozes) zagen de glorie van God en ervoeren dit als een overweldigende ervaring. Die glorie valt echter helemaal weg als deze vergeleken wordt met de glorie van Christus. Gods glorie heeft een gezicht gekregen: Jezus Christus. Die g...

In het afgelopen weekend las ik het boek ´eten, bidden, beminnen´ (oorspronkelijke titel: eat, pray, love) van Elizabeth Gilbert uit. Ik was al in het boek begonnen voordat de titel een eigen (religieus) leven ging leiden. De titel kwam ik tegen in het interview met David Heek (gepubliceerd in het ND van 27 november: ‘ Amos uit Spakenburg ’). David Heek gebruikte de titel van het boek om daarmee de kerk te typeren: “ Onrustige zielen willen thuiskomen bij God, maar dat niveau halen we niet in de kerk. En dan al die energie voor dat ene uurtje kerkdienst. Terwijl het daar niet om gaat. Kerk zijn is anders, draait om eenvoud. Kerk zijn is ‘eat, pray, love’. Eten, bidden, beminnen. That’s all ”. Het interview bracht nogal wat digitale pennen in beweging. Afgelopen week kwam er zelfs een heuse weblog beschikbaar waarop allerlei reacties zijn samengebracht: ‘ Weer kerk zijn in de 21e eeuw, eten bidden beminnen ’. In deze reacties kreeg David Heek niet alleen bijval. Wel was er eensg...

Afgelopen tijd las ik het evangelie volgens Marcus door. Wat mij o.a. opviel is hoe moeizaam Jezus zijn boodschap over de bühne kon krijgen bij zijn discipelen. Jezus verwijt de discipelen regelmatig hardleersheid en halsstarrigheid. Regelmatig lees je vragen van Jezus aan zijn discipelen zoals: Jullie hebben oren, maar horen niet? Jullie hebben ogen, maar zien niet? Geloven jullie nog steeds niet? Begrijpen jullie het dan nog niet? Ontbreekt het jullie aan inzicht? Het teken van de vermenigvuldiging van de broden en de vissen vindt zelfs twee keer plaats en toch begrepen de discipelen toen nog niet dat Jezus tot alles in staat was. Moet je voorstellen, de discipelen volgden Jezus dag en nacht en zagen de meest bijzondere wonderen en tekenen. De discipelen hoorden de meest goede, aansprekende, bijbelgetrouwe preken die ze zich maar wensen konden. De ‘predikant’ was de meest volmaakte die er op aarde heeft rondgelopen. Een meer authentieke prediker is er voor en na Jezus niet meer gewee...

Ik schreef in mijn blog ‘ Goedkope óf kostbare genade ’ over hoe fel Bonhoeffer is op goedkope genade. Ook Packer reageert zo fel in zijn boek ‘Gods plannen voor jou’ als het over deze zaak gaat. Hij zegt daar het volgende over: “ Een halve waarheid die als een hele behandeld wordt, wordt al snel een hele leugen; daarom moeten wij die het goede nieuws van Gods genade verkondigen geen genoegen nemen met alleen maar het halve verhaal. Maar dat doen we wel! ” Zo begint hoofdstuk 9: met recht een forse binnenkomer en een vliegende start van een nieuw hoofdstuk. Packer legt het vervolgens zo uit: “Terwijl we de relationele verandering bejubelen die Christus teweegbrengt (…) zien we de echte verandering over het hoofd, de verandering van zienswijze en karakter, die genade zou moeten veroorzaken.” Met de “relationele verandering” bedoelt Packer de rechtvaardiging en vergeving van onze zonden. Met de “verandering van zienswijze en karakter” bedoelt hij het gaan lijken op Jezus. Dat Christus ...

Iemand schreef over “de hijgerige toon van als maar meer en als maar beter”. Hij ergerde zich aan een enorme gerichtheid op persoonlijke groei en 'spiritualiteit'. Het moet vooral niet gaan over 'groei', 'meer', 'gevolgen', 'effect', 'anders dan vroeger', etc. Nu kan er een sfeer van ‘hijgerigheid’ meekomen bij het spreken over groei, veranderen en spiritualiteit (geestelijk leven), namelijk als we groei, veranderen, een geestelijk leven zien als een doel . Maar hebben we dan wel de Bijbelse boodschap goed begrepen? Een geestelijk leven is het leven waarin de Geest van Christus ons gegeven wordt. De Geest die ons voor 100% wil laten deelnemen aan het goddelijk bestaan, een bestaan dat nieuwe mensen van ons maakt met een nieuwe geest. “In en door de Geest van Christus worden we Christussen voor anderen, overal en altijd. Discipelschap (leerling zijn) is dus het leven van de Geest in onszelf, waardoor we opgetild worden naar het goddelijke ...

Keller schrijft in zijn boek ‘De vrijgevige God’ ook over veranderen . Maar waarom zouden we moeten veranderen? “Gewoontegetrouw en instinctief zoeken we onze rechtvaardiging, hoop, zin en zekerheid niet bij God en zijn genade, maar elders. We geloven het evangelie op een bepaald niveau, maar op diepere niveaus niet. Goedkeuring door mensen, succes in je werk, macht en invloed, familie en groepsidentiteit – ze wekken in ons hart een ‘functioneel vertrouwen’ en komen zo in de plaats van wat Christus heeft gedaan. Zulke dingen verander je niet door pure wilskracht, door Bijbelse principes te leren en te proberen die in praktijk te brengen.” Maar hoe dan wel? “ Blijvend veranderen kunnen we alleen als we het evangelie dieper in ons verstand en in ons hart laten zinken. We moeten ons voeden met het evangelie door het via een soort geestelijke spijsvertering deel van onszelf te laten worden. Dat is de manier waarop we groeien. ” Keller noemt twee voorbeeld uit Paulus brief aan de Korintiërs...

Ik dacht nog wat na over ‘onrust’ en herinnerde mij, dat Tomlin daar ook wat over geschreven heeft. [1] Tomlin schrijft het volgende: “(…) de basis van christelijk leven en getuigen ligt in ontevredenheid met de bestaande situatie. Het gevoel dat ‘dit niet zo zou moeten zijn’ is het ware begin van wijsheid. Ontevredenheid over de dingen zoals ze zijn, vergezeld van de intuïtie dat het anders kan, is het startpunt voor iedereen die zich met de God van Jezus Christus wil verbinden.” Ontevredenheid met de bestaande situatie en het gevoel hebben dat het anders kan, ligt m.i. heel dicht bij ‘onrust’. Onrust kan dus blijkbaar nuttig en heilzaam zijn, ja zelfs van wijsheid getuigen. Onrust uit de weg gaan, of bagatelliseren of in de kiem smoren is dan juist onwijs en voorkomt heilzame effecten. Geloven heeft alles te maken met veranderen, met groeien. Met een steeds meer gaan lijken op Jezus. Daarmee is ook gezegd, dat een gezonde kerk een gemeenschap is die verandert. [2] Veranderingen kunn...

Ik las dit: “ Ik moet denken aan het boek Le petit prince. Schrijver Antoine de Saint-Exupéry betoogt daarin dat als je een schip wilt bouwen, geen mensen bij elkaar moet brengen om hout aan te slepen, werktekeningen te maken en taken te verdelen. Leer ze te verlangen naar de zee, dan komt het schip vanzelf. Dat is onze opdracht als kerk: verlangen oproepen om in de nabijheid van de Here God te zijn. ” [1] Jos Douma schrijft op zijn weblog over ‘ spirituele gemeenteopbouw’ . Het zegt daar o.a. dit: “ Dan wordt duidelijk dat het uiteindelijk niet gaat om visievorming en nieuwe structuren, maar om verandering van mensen. Maar hoe veranderen mensen? Hoe kunnen mensen groeien in Christus? Hoe wordt de gemeente echt een vindplaats van liefde en spiritualiteit? Hoe kan een predikant inhoud geven aan een prediking die transformerende kracht heeft? ” Beide citaten zeggen m.i. hetzelfde: het gaat niet zozeer om nieuwe, veranderde structuren (hout, werktekeningen, taken verdelen), maar om een ve...

Ik lees met een zeker regelmaat artikelen die mij (emotioneel) raken. Zo’n artikel is de toespraak van Jos Douma zoals hij die gehouden heeft op het symposium “Pionieren voor het koninkrijk’. Jos bericht daarover op zijn weblog en in het ND zijn er twee artikelen over geschreven: Eten, praten en samen op de knieën en Een kerk van tuig . De toespraak van Jos kun je nalezen: Pionieren voor het koninkrijk, De koning, de leeuw en het lam . Ik vind het een bijzondere toespraak. Jos vroeg zichzelf af, waarom hij niet een “doorwrochte studie over The sinking church and the emerging church ” zou schrijven, maar in plaats daarvan een meditatief boek over het koninkrijk. Zijn antwoord is: “Hoe meer ik me richt op Jezus en hoe meer ik me verdiep in het koninkrijk hoe helderder het voor mij wordt waar het in de kern om gaat. Wat is die kern? Dat het er om gaat dat mensen op Jezus gaan lijken, dat er spirituele vorming in Christus plaats vindt, (…).” Mensen die op Jezus gaan lijken. Deze zin roep...

Ds. Bas Luiten schrijft in de Reformatie over onrust in de kerken: Met liefde kun je niet alles bedekken. Hij gaat in dat artikel o.a. in op het gebruik van Romeinen 14 : over het al dan niet eten van vlees dat aan de goden was geofferd. Hij reageert hiermee op een artikel van ds. A. van der Sloot in het ND: Onrust in de kerk houdt verband met hoeveelheid liefde . Luiten schrijft dat van het gebruik van dit tekstgedeelte de suggestie uit gaat, dat de ‘onrust’ in de kerken wordt veroorzaakt door zaken die er niet toe doen. “Door ‘nieuwigheden’ die je net zo goed kunt nalaten. Waardoor je niet meer of minder bent.” Immers, het offervlees kon je eten maar ook laten staan. Beide alternatieven (wel en niet eten van offervlees) waren op zich voor God acceptabel. Ook ging het hier om een zgn. binnenkerkelijk gebeuren: over de omgang van gemeenteleden onderling. Luitens’ analyse is: “In heel veel hedendaagse beweging zoeken gelovigen mensen naar de manier om kerk te zijn vandaag. De samenlevin...

Ik heb op mijn blog al eerder aandacht gevraagd voor het boek ‘Een kerk die prikkelt’ van Graham Tomlin. In de weekendbijlage (20 februari 2009) van het ND staat een boekbespreking door Jan van Langevelde afgedrukt: ‘ Laat de kerk gewoon zichzelf zijn ’. Het boek geeft een antwoord op hoe wij evangelisatie het best handen en voeten kunnen geven en waarom wij aandacht zouden moeten schenken aan evangelisatie. Tomlin laat zien dat er een (belangrijk) verband is tussen het koninkrijk van God en evangelisatie en werkt uit hoe de kerk zich verhoudt tot dat koninkrijk. Tomlin schrijft over bekering, wedergeboorte en verandering. Dat spirituele groei en evangelisatie alles met elkaar te maken hebben. En over hoe kerken veranderende gemeenschappen kunnen worden. Een evangeliserende kerk vraagt ook om leiderschap. Leiderschap dat voorwaarden schept voor groei en niet denkt dat je de groei kunt genereren. Langevelde schrijft in zijn recensie, dat hij het boek met veel plezier heeft gelezen. “T...

Wolter Rose vat in zijn lezing ‘ Verder met het evangelie van Jezus Christus ’ (die is overgenomen in De Reformatie de nummers 18, 19 en 20) de kern van het Evangelie samen in vier woorden: vrijspraak , adoptie , glorie en transformatie . Rose zegt daar nog het volgende over: “Vier woorden. En je hebt ze alle vier nodig, elke dag van je leven. Je hebt elk van de vier nodig. Je kunt het christelijke leven vergelijken met een vierwielaangedreven voertuig. Met alleen maar aandrijving op één wiel, dat van de vrijspraak, kom je niet ver: je blijft in een cirkeltje rondbewegen. Met aandrijving op twee wielen, vrijspraak en transformatie, kun je een eind komen, maar alleen zolang je je op de verharde weg bevindt. Als het terrein ruiger wordt, met hobbels en kuilen, hellingen, zand en modder kom je met tweewielaandrijving vroeg of laat vast te zitten.” “Een mensenleven speelt zich meestal op ruig terrein af. Als je in die omstandigheden vooruit wilt komen, dan heb je de vierwielaandrijving va...

Zoals gezegd in mijn vorige blog vat Wolter Rose in De Reformatie (nummer 18, 19 en20) de kern van het Evangelie samen in vier woorden: vrijspraak , adoptie , glorie en transformatie . Ik sta nu nog wat langer stil bij het woord ‘glorie’. Vooral Jos Douma heeft in zijn eerste preek over 2 Korintiërs 3 : 18 mij bewust gemaakt van de glorie, de luister van Jezus Christus. Ook Rose komt nu op dit woord terug. Hij schrijft over mensen die in de tijd van het Oude Testament de glorie van God zien: het is een overweldigende ervaring. “Ze worden geraakt tot in de diepste vezels van hun bestaan.” “Als je kijkt naar en je te goed doet aan de glorie van Christus, dan ga je op Christus lijken.” Transformatie dus. Het vierde woord is een verdere toepassing van het derde woord ‘glorie’. Rose schrijft dat mensen van nature de glorie van God niet meer zien. “Zonde is ten diepste het ‘missen’ van de glorie van God: mensen gaan achteloos aan de glorie van God voorbij.” Hoe dan? Door er een (sterk) ger...

In De Reformatie (nummer 18, 19 en 20) is een lezing opgenomen zoals Wolter Rose (hoofddocent Semitische Talen aan de Theologische Universiteit van Kampen) die ooit hield voor 'ContrariO', de vereniging voor homo's en lesbiennes. Een lezing over hoe we verder kunnen komen, homo's/lesbiennes en de (rest van de) gemeente van Christus. De lezing, 'Verder met het Evangelie van Jezus Christus ', gaat o.a. over zijn zoektocht door de wereld van Gods genade. “En er ging een wereld voor me open. Ik heb hele mooie dingen ontdekt. De ontdekkingsreis gaat nog steeds verder. De grootste ontdekking is wel dat er veel meer in het Evangelie zit dan we vaak denken.”Vervolgens stelt hij de vraag: “Wat is het Evangelie? (…) Je hebt minimaal vier woorden nodig om het Evangelie uit te leggen: vrijspraak, adoptie, glorie en transformatie .” Bij vrijspraak noemt Rose Romeinen 3 : 22 – 24 . God zegt tegen je: ik spreek je vrij van strafvervolging. Een uitspraak van de Hoogste Rechte...

Vrijdag 6 februari inaugureerde Ad de Bruijne als hoogleraar ethiek en spiritualiteit aan de Theologische Universiteit in Kampen (TUK). Verschillende bronnen berichten erover: - het Nederlands Dagblad: De Bruijne verbindt tradities - het Reformatorisch Dagblad: Ethiek en gevoel horen bij elkaar - de website van de TUK zelf: Affect en Effect - Inauguratie prof. A.L.Th. de Bruijne In zijn auguratie geeft De Bruijne aan, dat geloven vooral liefhebben is en daarnaast ook gehoorzamen . De Bruijne ziet zijn startpunt in het gevoel (de affecten). Verstand en wil hebben gevoel nodig. Kennis zonder gevoel is geen echte kennis. Wil zonder gevoel is onmogelijk. Ditzelfde geldt voor geloof: geloof is vooral affectief. “Alleen wie ook gevoelsmatig geraakt is door Christus, komt in beweging naar Christus en gaat lijken op Christus.” Alleen maar rationeel en objectief kijken naar de luister van de Heer, zonder onder de indruk te komen van die luister (zijn heerlijkheid), zal niet leiden tot een gaa...

Mijn vorige blog ging over geloofsgroei, (gedrags)veranderingen, het lijken op Christus. En over de vraag of de kerk op deze punten wel voldoende gefocust is. O.a. Graham Tomlin (Een kerk die prikkelt) geeft een antwoord op die vraag. Volgens hem is het probleem van veel kerken dat er weinig aandacht wordt geschonken aan het voortdurende proces van verandering (groei). In zijn boek legt hij allerlei verbanden tussen evangeliseren en veranderen . Zo werkt hij uit, dat evangelisatie tot verandering leidt. Kerken die evangeliseren, moeten veranderde mensen voort brengen, levenslange leerlingen van Jezus Christus als het gaat om het goede leven. Maar verandering leidt op haar beurt ook weer tot evangelisatie. Tomlin schrijft dat wanneer de kerk de spirituele en persoonlijke groei van christenen hoog op de agenda heeft staan, ze ook efficiënter evangeliseert. “Waar christenen kunnen ervaren wat het betekent om het leven volledig onder Gods bestuur te brengen, zullen ze automatisch anderen...

Ik vind het best lastig om te bepalen wat mij het meest aanspreekt in de hoofdstukken: • 3 – Het christendom is een dwangbuis ; • 4 – De kerk is verantwoordelijk voor heel veel onrecht ; • 5 – Hoe kan een God van liefde mensen naar de hel sturen ? Er staan veel bijzondere zaken in de genoemde hoofdstukken. In ieder geval een vraag uit hoofdstuk 4 houdt mij bezig: “ Als het christendom is wat het beweert te zijn, zouden christenen dan geen betere mensen moeten zijn dan de rest?” Ik ben geneigd om die vraag met ‘ja’ te beantwoorden, maar wat is het antwoord van Keller? Keller zegt daarover dat deze veronderstelling is gebaseerd op een verkeerd begrip van wat het christendom zelf leert. Hij noemt daarbij o.a. de volgende argumenten: 1. Iedere goede daad is van God, onafhankelijk van wie die daad uitvoert. Dus ongeacht godsdienstige overtuigingen. 2. De christelijke theologie spreekt over het “diepgeschonden karakter van echte christenen”. 3. Karaktergroei en gedragsverandering v...

In het ND van 27 december 2008 is een interview geplaatst met ‘kerkplanter’ en predikant Tim Keller: De publieke theologie van Tim Keller . In het interview kun je kennis maken met de persoon Tim Keller. Ook vestigt Tim Keller in het interview de aandacht op een aantal m.i. belangrijke zaken. Betekenis van het evangelie voor nu In mijn blog over Een kerk die prikkelt en ‘in Christus zijn’ haalde ik Hans Burger aan: “De betekenis van het evangelie voor het heden krijgt niet voldoende aandacht in de vrijgemaakte traditie.” Tim Keller doet zo’n soortgelijke uitspraak in het interview: “Hij (AG: Richard Lovelace) leerde ons dat de opwekkingen plaatsvonden toen predikers mensen tot het inzicht brachten, dat het grootste deel van hun leven zelfrechtvaardiging was. Veel christenen aanvaarden wel dat ze gered zijn door genade en niet door werken, maar weten niet hoe het uitwerkt in hun leven . Op het moment dat christenen er echter achter komen wat de gevolgen zijn van het nieuwe leven, is d...

Patrick Nullens vertelt in ‘ Voorganger, durf in de spiegel te kijken ’ over leiderschap in de kerk. In dat artikel zegt hij, dat de drie westerse christelijke tradities de nadruk eenzijdig leggen op één van de drie ambten (priester, profeet en koning). Met de drie westerse christelijke tradities bedoelt hij de reformatorische, rooms-katholieke en de evangelische traditie. “Ze hebben alle drie een belangrijk waarheidsmoment (..), maar die drie ambten horen bij elkaar.” Het artikel ‘ Meer aandacht voor het leven hier en nu ’ maakt melding van de promotie van Hans Burger over het ‘in Christus zijn’. Daarin staat o.a. het volgende: “Burger signaleert in zijn uitwerking (AG: uitwerking van het thema ‘in Christus zijn’) dat verschillende christelijke tradities verschillende accenten leggen als het gaat om leven in gemeenschap met Christus. De reformatorische traditie benadrukt het werk van God, de rooms-katholieke de activiteit van de kerk, de evangelische de keuze van de mens, de charisma...