Arjan's blog

Ik gaf in mijn vorige blog woorden aan het vijfde gebod met taal vanuit het contextuele gedachtegoed ( Nagy ). Dat vind ik heel verhelderend. Twee korte zinnetjes uit de Bijbel krijgen voor mij zo kleur en verdieping. Waarom werkt dat zo bij mij? En: kan je eigenlijk wel met een psychosociaal perspectief woorden geven aan een Bijbels gebod?   Psychosociaal perspectief op de Bijbel Is het terecht dat ik met contextuele woorden (Nagy) een verklaring of verdieping gaf aan het (Bijbelse) vijfde gebod? Enerzijds is de Bijbel geen psychologieboek, maar anderzijds heeft de Bijbel wel een boodschap ook voor de relationele werkelijkheid. Hoe hier mee om te gaan?   Allereerst is het belangrijk om beide perspectieven zorgvuldig te onderscheiden . Er is één werkelijkheid die met verschillende ‘brillen’ op bekeken kan worden. Nagy kan niet de goddelijke oorsprong of het religieuze gezag van het gebod verklaren. Hij kan wel zichtbaar maken welke relationele werkelijkheid door het geb...

Ik schreef in mijn vorige blog dat in de Tien Geboden de dragende relationele orde van de werkelijkheid onder woorden is gebracht en zo is ‘vertaald’ naar een waarneembare of zichtbare orde. ‘Die orde zelf is dieper, breder. Denk daarbij aan de Bergrede of de relationele ethiek van Nagy; twee voorbeelden van een verdieping/verbreding.’    In de Bijbel ( Exodus 20 : 12 ) lezen we het vijfde gebod: "Toon eerbied voor uw vader en uw moeder. Dan zult u lang leven in het land dat de HEER, uw God, u geven zal." Is het mogelijk om aan dit vijfde gebod woorden te geven vanuit het contextuele gedachtegoed (Nagy) als verdieping/verbreding? Ik doe een poging.   Existentiële of verticale loyaliteit Jouw vader en jouw moeder : Binnen het contextuele gedachtegoed begint de relatie tussen ouders en kinderen bij een onomkeerbaar existentieel feit: een mens ontvangt het leven van en via zijn ouders. Nagy spreekt hier van existentiële of verticale loyaliteit. Er is sprake van een o...

Ik schreef twee blogs over het woord ‘orde’. Over de werkelijkheid waar die orde is ingebakken. Die orde is immanent (een wezenlijk onderdeel van) of intrinsiek aanwezig in de realiteit van ons bestaan. Maar hoe verhoudt die zich nu tot God, tot geloof?   Ik geloof dat God de bedenker en schepper is van ‘orde’. Onze werkelijkheid vindt haar oorsprong en houvast in God. Hij is de bron waaruit onze realiteit voortkomt. Als schepper van ‘orde’ heeft hij die impliciet aanwezige orde expliciet verwoord in de Tien Geboden. De dragende relationele orde van de werkelijkheid werd zo ‘vertaald’ naar een waarneembare  of zichtbare orde. De Tien Geboden zijn niet de orde zelf, maar een verwoording van de relationele orde. Die orde zelf is dieper, breder. Denk daarbij aan de Bergrede of de relationele ethiek van Nagy; twee voorbeelden van een verdieping/verbreding.   Zonde is daarmee veel meer dan alleen het overtreden van een regel: het is een ingaan tegen de (relationele) orde...

In vervolg op mijn vorige blog sta ik opnieuw stil bij het woord ‘orde’.   Keuze Je kan wel ingaan tegen deze orde. Niet-meebewegen en je eigen spoor trekken. Die keuzemogelijkheid heb je. Het je structureel keren tegen die orde leidt echter wel tot een disbalans, destructief recht, ziekte. Tot opengebroken of verziekte relaties en verminderde vitaliteit. Tot schuld en onrecht. Niet-meebewegen is contraproductief en leidt tot energieverspilling. Leidt tot fragmentatie in plaats van samenhang. Orde kun je negeren, maar niet afschaffen. Die orde is bindend omdat zij de werkelijkheid is. Als het ware ‘ ingebakken’ in het menselijk bestaan.   Gevolgen - herstel Zoals je zwaartekracht (fysische orde) niet kunnen negeren zonder gevolgen, zo kun je ook de relationele orde of biologische orde niet negeren zonder gevolgen. De orde zal zich corrigeren, maar soms op een destructieve manier. Als reactie moet je de oplossing niet zoeken bij symptoombestrijding. De oplossing ligt bij h...

Ik schreef diverse blogs waarin het woord ‘orde’ of een daarvan afgeleid woord als ‘ordening’ of ‘(ge)ordend’ voorkomt ( *1 ). In deze blog sta ik opnieuw stil bij het woord ‘orde’.   Betekenis De betekenis van het woord ‘ orde’ is: de juiste plaats van dingen ten opzichte van elkaar. Waar chaos staat voor willekeur, staat orde voor een bewuste rangschikking die stabiliteit en begrijpelijkheid biedt. Orde is de zelfregulerende afstemming op leven. Is samenhang in het grotere geheel. Is de dragende structuur van de werkelijkheid. Is gerichtheid van bewustzijn. Is gedeelde betekenis en structuur. Is stabiliteit door beweging. Orde is datgene waardoor iets kan bestaan, zich kan ontwikkelen en betekenisvol kan zijn.  Voorbeelden Er zijn allerlei voorbeelden te noemen van ‘orde’. Hieronder som ik er een aantal op: Relationele orde : evenwicht bij de balans van geven en ontvangen (bij symmetrische relaties), loyaliteitsregels (verticaal, horizontaal, zijnsloyaliteit), het...

Ik las het essay Ik zie wat ik geloof – Big Tech als architect van de nieuwe werkelijkheid van Roxanne van Iperen (1976). Een indrukwekkend boekje dat o.a. handelt over de invloed en macht van Big Tech.   Ze schrijft dat de aantrekkingskracht van (digitale) chatbots niet moet worden onderschat. In dit verband noemt ze de al in 1966 uitgebrachte chatbot ELIZA , gebouwd door Weizenbaum en ontworpen als psychotherapeut. De scripts van ELIZA ‘bestonden uit niets meer dan simpele patroonherkenning die aan de gebruiker werd gespiegeld (‘Ik ben verdrietig’, ‘Waarom ben je verdrietig?’), maar Weizenbaums proefpersonen ervoeren het meteen als een luisterend oor’.   “Het was de geautomatiseerde versie van klassieke freudiaanse overdracht: de diepmenselijke neiging onze gevoelens en gedachten op een ander te projecten, in dit geval zelfs op een computerprogramma.” Vervolgens merkt Van Iperen op: “Wat ons staat te gebeuren is een extreme intensivering van dit ‘Eliza-effect’, (…).” ...