Arjan's blog

Juan Carlos Ortiz schreef het boek ‘ Leven met Jezus van dag tot dag ’ (Living With Jesus Today). Hij schrijft in zijn boek over geestelijke groei en vraagt zich af hoe het kan dat sommige christenen niet veranderen (groeien). ‘Groei komt vanzelf als wij ons leven op Hem richten en als wij weten dat Hij in ons leeft. Het is zijn leven in ons dat vrucht voortbrengt.’ Ook houdt Juan ons voor dat een te sterk bewustzijn van de Christus-naar-het-vlees je kan belemmeren om Hem in de geest te kennen. Christus is niet alleen een Jezus die ooit geleefd heeft (historische Jezus), maar ook ‘de levende, verheerlijkte Jezus die ook vandaag in ons midden is’. Kennis van de historische Jezus moet als doel hebben Hem te kennen zoals Hij nú is. Wij hebben een relatie niet met Jezus die ooit geleefd heeft, maar met Christus zoals Hij nú is. Groei komt voort uit leven. Alleen iets wat leeft, kan groei geven. Ortiz schrijft over het verschil tussen het oude en nieuwe verbond . Eén van de versch...

Ik wil graag nog wat verder doordenken en schrijven over wat ik genoemd heb ‘ de ene overdoper is de andere niet ’. Misschien sprak ik in m’n eerste blog over dit onderwerp ook wel te veel in raadselen. Met de titel heb ik geprobeerd aan te geven, dat de ene overdoper niet gelijk behoeft te zijn aan de andere. Laten we eerst eens wat verschillende dopen op een rijtje zetten: 1. kinderdoop; 2. geloofsdoop (in plaats van kinderdoop); 3. eerst kinderdoop + later geloofsdoop (met diskwalificatie van kinderdoop); 4. eerst kinderdoop + later doop (waarde kinderdoop niet ter discussie). De situatie bij 3 is een andere dan bij 4. Bij situatie 3 zet iemand een streep door z’n kinderdoop en wil de betrokkene deze via een geloofsdoop als het ware overdoen. Bij situatie 4 blijft de betrokkene staan achter de kinderdoop en wil met de tweede doop een (hernieuwde) keuze maken voor de Heer. Ondanks dat beide situaties m.i. heel verschillend zijn worden deze broers en zussen veelal op één hoop ge...

Ik ben de afgelopen periode intensief bezig geweest met ‘de doop’ en dan vooral de ‘overdoop’. Niet omdat ik dat een boeiend onderwerp vind (daarmee zeg ik dus niet, dat het geen belangrijk onderwerp is), maar omdat een broer in de gemeente zich liet overdopen. In verband daarmee las ik o.a. het boek ‘Over dopen’ van Adrian Verbree. Verbree zegt in genoemd boek allerlei wetenswaardige zaken. In hoofdstuk 21 gaat hij specifiek in op het onderwerp ‘De doop op herhaling?’. Hij schrijft daarin o.a. het volgende: “ Het is iets fijns wanneer mensen, wanneer dan ook in hun leven, (weer) een bewuste keus voor Christus willen maken. En de wens dat op een of andere manier symbolisch te laten uitkomen, is ook te respecteren. Er is niets mis met iemand die op dit punt een kind van zijn tijd is en waarde hecht aan symboliek. Het zou daarom fijn zijn wanneer deze kwestie niet verzandt in een ‘ mag wel, mag niet ’ rond een tweede doop. Is het niet mogelijk alternatieve symbolen te ontwikkelen? Dan ...

“Belangrijk kenmerk van leven in het nieuwe verbond is dat de wet in je hart wordt geschreven.” Dat betekent o.m. dat Hij je ‘wil’ verandert. “God zelf zorgt er voor dat mensen in het nieuwe verbond Hem willen dienen. Dat mag je dan ook best laten doorklinken.” Het gaat om de navolging van Jezus, het geleid en vervuld zijn door de Geest. “Als God de wet in het hart schrijft, valt er meer te zeggen dan ‘moeten’!” Sieds de Jong denk dan met name aan willen . “Je wilt God dienen. Daar zorgt God zelf voor. Als het gaat om het dienen van God en het leven naar zijn wet kunnen en mogen we niet volstaan met ‘moeten’ maar moeten meer toonsoorten klinken.” In dit verband noemt De Jong o.a. de volgende Bijbelteksten: Rom. 8 : 5 , Gal. 5 : 16 en 1 Petr. 4 : 2 . Nadenken, bidden, in de Bijbel lezen over vervult worden met de Geest en het belemmeren van het werk van de Geest past m.i. bij het nieuwe verbond. Hameren op de regels van de wet is typisch iets wat vooral past bij het oude verbond. Het o...

De predikant Sieds de Jong schreef over het oude en nieuwe verbond. [1] Hij zegt daar o.a. het volgende over: “Gereformeerden zijn er altijd als de kippen bij om de eenheid van het oude en nieuwe verbond te benadrukken. En terecht. Maar dat neemt niet weg dat er óók verschil is. Ik heb het idee dat dáár onder gereformeerden wat minder oog voor is.” Ik denk dat De Jong daarin gelijk heeft. Er wordt (te) weinig vanuit het nieuwe verbond gepreekt en gesproken. Anders gezegd, preken krijgen te veel een oudtestamentische ( oude verbond) lading mee. Doen wij onszelf daar niet heel erg te kort mee? De Jong schreef dat de Bijbel over het verschil tussen het oude en nieuwe verbond niet vaag of onduidelijk is. “Paulus karakteriseert zijn werk (…) als ‘een nieuw verbond dienen’. Dit wordt door hem uitgelegd met: ‘ niet het verbond met een geschreven wet, maar dat van zijn Geest’. ( 2 Kor. 3 : 6 ). Ook de schrijver van de Hebreeënbrief maakt een duidelijk onderscheid: Hij heeft het over Je...