Over het woord ‘orde’ (2)
In
vervolg op mijn vorige blog sta ik opnieuw stil bij het woord ‘orde’.
Keuze
Je
kan wel ingaan tegen deze orde. Niet-meebewegen en je eigen spoor trekken. Die
keuzemogelijkheid heb je. Het je structureel keren tegen die orde leidt echter
wel tot een disbalans, destructief recht, ziekte. Tot opengebroken of verziekte
relaties en verminderde vitaliteit. Tot schuld en onrecht. Niet-meebewegen is
contraproductief en leidt tot energieverspilling. Leidt tot fragmentatie in
plaats van samenhang. Orde kun je negeren, maar niet afschaffen. Die orde is
bindend omdat zij de werkelijkheid is. Als het ware ‘ ingebakken’ in het
menselijk bestaan.
Gevolgen
- herstel
Zoals
je zwaartekracht (fysische orde) niet kunnen negeren zonder gevolgen, zo kun je
ook de relationele orde of biologische orde negeren zonder gevolgen. De orde
zal zich corrigeren, maar soms op een destructieve manier. Als reactie moet je de
oplossing niet zoeken bij symptoombestrijding. De oplossing ligt bij het
luisteren naar de (achterliggende) orde en het opnieuw gaan (mee)bewegen in
harmonie met die orde.
Herstel zal gezocht moeten worden in een herstel van de (relationele) orde. Een straf of morele afrekening is geen middel tot herstel, omdat daarmee niet de disbalans wordt opgeheven. Ontschuldigen (contextueel begrip – Nagy) is daarom ook geen opschorting van de relationele orde, maar een herstellende kracht binnen die orde.
Waarneembare
en dragende orde
Ja
kunt op twee manier naar orde kijken. Orde als waarneembare orde en als
dragende orde. Waarneembare orde staat voor: zo is het
georganiseerd. Dit is de orde die je kunt zien, beschrijven, meten. Denk
hierbij aan patronen, structuren, regels, gedragingen. De waarneembare orde
geeft en stelt de vraag: wat gebeurt er?
Dragende orde staat voor: zo kán het kloppen. Dit is nu en hier passend. Zo is het bedoeld. Dit is de orde die achter de verschijnselen ligt. De dragende orde is de normatieve en ontologische grond (fundament) en stelt de vraag: wat doet recht?
Deze
twee lagen van orde kun (en moet) je onderscheiden (zodat je ze niet door
elkaar haalt), maar zijn onlosmakelijk met elkaar verbonden. Zo is het ingaan
tegen de dragende orde meer dan “een regel overtreden” (=waarneembare
orde). En is het voorstelbaar dat er een regel overtreden wordt (=waarneembare
orde) om zo recht te doen aan de dragende orde (denk als voorbeeld aan
een ‘noodleugen’).
Reacties
Een reactie posten