De reis van transformatie

In mijn vorige blog noemde ik David Benner als iemand die aandacht besteedt aan het onderwerp transformatie. In zijn boek Liefde & overgave schrijft hij in hoofdstuk 4 – Getransformeerd door liefde over de stappen die gezet worden ‘op de christelijke reis van transformatie’. Daarover meer in deze blog. Welke stappen of onderdelen zijn nodig op deze reis van transformatie? 

1. Er is een ontmoeting met God nodig. “Omkeren is hetzelfde als bekering. Bekering is echter niet alleen je afwenden van iets, een zonde of een manier van leven. Het is ook je wenden tot iets. Christelijke bekering is je toekeren naar, je wenden tot Jezus.” “Je naar Jezus keren is de kern van berouw, want dit is de enige echte mogelijkheid om je van de zonde af te wenden.”
   
   
2. Er is goddelijke liefde nodig om zowel je hart als je wil te transformeren. “Goddelijke liefde stelt mij in staat Gods wil te verkiezen boven die van mij.”
   
   
3.  “Echte transformatie vereist kwetsbaarheid.” Liefde transformeert alleen als het wordt ontvangen in kwetsbaarheid. Het gaat om liefde ontvangen in ‘onverdedigde staat’.
   
   
4. “Niet het feit dat we onvoorwaardelijk geliefd zijn is levensveranderend. Het is de riskante ervaring van mijzelf toestaan onvoorwaardelijke geliefd te worden.” Het is geen ‘objectief weten’, maar een ‘persoonlijk, intiem kennen’. Een ‘ervaringskennen’ van deze onvoorwaardelijke liefde. 
   
   
5. Niemand kan veranderen, ‘als hij niet eerst zichzelf accepteert zoals hij is’. “Transformatie van het ik komt altijd na zelfaanvaarding.” Hier past geen zelfbedrog bij. Het gaat hier niet om je beste ‘geveinsde ik’ of je ‘gewenste/ideale ik’. “Dit (AG: je geveinsde ik) is mijn onechte ik, het ik dat ik zelf heb gevormd. Dit ik kan nooit getransformeerd worden, omdat het nooit bereid is liefde te ontvangen in kwetsbaarheid.” 

“De sleutel tot spirituele transformatie is God ontmoeten in kwetsbaarheid (…).” “Maar God wil dat we in deze goddelijke ontmoeting ons hele ik meenemen.” Niet onze opgepoetste, geveinsde ik, maar onze echte ik. Niet alleen ‘onze sterke en verenigde delen’ van onze ik brengen wij in bij de ontmoeting van God, maar ook onze ‘beschadigde en verminkte delen van het ik’, onze verwondingen, onze schaduwkanten. Ook die wil God transformeren.