Arjan's blog

Ik schreef eerder een blog over het boek Het wordt nooit beter van Griet op de Beeck. In deze blog haal ik nog een aantal andere lezenswaardigheden uit genoemd boek voor het voetlicht.   Therapeut Griet stelt deze vraag in haar boek: Hoe kies je een therapeut? (p.291). Ik voeg er aan toe: hoe kies je een goede therapeut? Ze geeft zelf antwoord op de door haar gestelde vraag. Daarnaast geeft het boek de nodige voorbeelden van goede en minder goede therapeuten of therapeuten die een therapievorm toepasten die bij Griet niet hielp. Ze lees ik over ‘therapie die niet hielp’ (p.81), een ‘knikkebollende therapeute’ (p.102), ‘pas op voor de therapeut’ (p.129 - Lotte), ‘de leugens van Lotte’ (p.219), maar ook over ‘Marcus, een indrukwekkende therapeut’ (p.274). Ook schrijft Griet heel lovend over haar newfound family : Esther Parel, Gabor Maté, Bessel van der Kolk en zijn vrouw Licia Sky, Richard Schwarz e.a. Een family van therapeuten die haar veel gebracht hebben. Misbruik Als i...

Ik las het boek Het wordt nooit beter van Griet op de Beeck (1973). Op de Beeck is in ons taalgebied een succesvol romanschrijfster met meer dan een miljoen verkochte boeken. Het hiervoor genoemde boek is echter geen roman. Het is geen fictie, maar non-fictie; het leven en de ervaringen van de schrijfster zelf zijn er in beschreven. Een bijzonder boek! Zo vind ik het aangrijpend om van Op de Beeck te lezen welke dramatische weg ze achter de rug heeft op het moment dat ze het boek schrijft (het boek is in 2024 uitgegeven). Op jonge leeftijd (ongeveer van haar vijfde tot haar negende) is ze misbruikt door haar vader, haar huwelijk strandde en het lukte haar niet om relaties te bestendigen. Ze ontwikkelde ernstige eetstoornissen en maakte plannen om uit het leven te stappen. Uiteindelijk stond ze op de rand van de brug, maar durfde de sprong (nog) niet te maken. Wat kunnen mensen veel moeiten op hun bordje krijgen en vastlopen in hun leven! En toen vroeg een vriendin van Griet of z...

Ik las het boek De weg volgen van John Mark Comer. Het boek kwam op mijn pad via het Nederlands Dagblad. Het desbetreffende artikel kreeg deze pakkende kop mee: Waarom verslaat theoloog John Mark Comer onder jongeren zijn duizenden? ‘Doorleefder dan Tim Keller’ . En ook de ondertitel trok mijn aandacht: Bij Jezus zijn | Op Jezus lijken | Als Jezus leven . ‘Op Jezus lijken’ deed mij denken aan de online cursus Kijken naar de Heer – veranderen door zijn schoonheid van Jos Douma. Al met al genoeg redenen om het boek aan te schaffen en te lezen.   Comer schrijft dit aan het begin van zijn boek: “Mijn stelling is eenvoudig: transformatie is mogelijk, mits we bereid zijn om ons leven in te richten rondom de gewoonten, levensritmen en waarheden die Jezus zelf aanhield; dat zal ons leven ontvankelijk maken voor Gods kracht tot verandering. Anders gezegd: we kunnen getransformeerd worden mits we bij Jezus in de leer willen. Dan – en alleen dan – kunnen we de mensen worden die we zo ...

Ik las De reis van het gewaarzijn van Riekje Boswijk-Hummel:. Ik schreef over haar boeken al eerder  diverse blogs . De reis van het gewaarzijn is haar (tot nu toe) laatst uitgegeven boek. Met dezelfde gestructureerde en diepgaande manier van schrijven, die ik ook herken in onder andere haar boek Boos , leidt ze ons in dit boek door de wonderlijke wereld van het gewaarzijn.     De titel vond ik vaag en nietszeggend. Dat kom door het woord gewaarzijn . Een niet heel bekend en veel gebruikt woord. De titel behoeft dus de nodige toelichting. Dat doet de schrijfster dan ook direct aan het begin van haar boek. Ze schrijft: “In mijn denken is het gewaarzijn van essentieel belang. Het gewaarzijn heeft alles te maken met bewust worden, maar ik gebruik het woord bewustzijn liever niet, omdat dat woord verschillende betekenissen kan hebben. Ik geef er de voorkeur aan om het woord gewaarzijn te gebruiken.”   “Het gewaarzijn kun je een ‘instrument’ noemen; een instrument ...

In vervolg op mijn  vorige blog : Benner en Bommerez schrijven beide ook over ‘liefde’. De titel van het boekje (van Benner) doet dat al vermoeden: Liefde & overgave .   Liefde Benner schrijft daarover dit: “Dit boek gaat over liefde – niet de softe, sentimentele soort, maar krachtige transformerende liefde.” De liefde die zijn oorsprong (bron) vindt bij Gods liefde. “Vanaf het begin (AG: schepping van de wereld) heeft Gods liefde leven in al haar overvloed tevoorschijn geroepen. Het is ‘de passie (de zuurstof, de vlam, de lijm) die het universum voedt, ontbrandt en in haar wonderbaarlijke scala verbindt’.”   En Bommerez in Kun je een rups leren vliegen? : “Als we zeggen ‘de Liefde’ bedoelen we niet romantische liefde of ouderliefde, maar het universele principe dat alle delen van de schepping bij elkaar houdt en dat dus de schepping mogelijk maakt.” En in navolging van Chardin: “(…) is de Liefde de meest krachtige energie in het universum. (…) We kunnen Liefde ...

Ik las Liefde & Overgave – het hart van christelijke spiritualiteit van David G. Benner (1) . In dit boekje komt het onderwerp transformatie voorbij. Ook Jan Bommerez (2) behandelt het onderwerp transformatie o.a. in zijn boek Kun je een rups leren vliegen?  Benner kiest een christelijk, psychospiritueel perspectief om te kijken naar transformatie en Bommerez een meer bedrijfsmatige of organisatorische, psychosociale invalshoek. Ik vroeg mij af: in hoeverre komen deze verschillende perspectieven bij elkaar? Zijn er overeenkomsten of sluiten deze verschillende dimensies elkaar uit? Er zijn verschillen, maar ik ga in deze blog op zoek naar de overeenkomsten.   Benner Benner schrijft in zijn boekje Liefde & overgave het volgende over transformatie: “Transformatie is een groot concept, niet alleen een groot woord. Het is verandering op grote schaal, groter dan de meesten van ons vanuit persoonlijke ervaring kennen. Het is typerend voor onze ervaringen van persoonlij...

In het Nederlands Dagblad van 7 mei staat een interview met zangeres Lenny Kuhr. Het interview trok mijn aandacht omdat het een mooi ‘plaatje’ is bij het ‘praatje’ (de boeken) van Jan Bommerez en David Benner .   In het bewuste interview lees ik dit: “ Op haar 43e kan ze namelijk, door een neurologische aandoening, van de ene op de andere dag niet meer praten. ‘Zingen lukte al helemaal niet meer.’   De identiteit van de zangeres viel daarmee weg, want wie is Lenny Kuhr zonder haar stem? Voor Kuhr begint een proces om daarachter te komen. ‘Dat heeft mijn leven veranderd. In de stilte en leegte kwam ik erachter wie ik nou echt ben, ook zonder die stem.’   De onrust over wie ze ‘ten diepste’ was, maakte plaats voor een ‘golf aan liefde’. ‘Dat kon ik alleen maar als goddelijk ervaren’, licht ze toe. ‘Daarna kon ik echt een eenheid voelen in mezelf en alles om mij heen. In deze tijd gun ik het iedereen om dat te voelen.’ ”   Kuhr werd als het ware tegen de muur ...