Arjan's blog

Laatst las ik in de Volkskrant een interview met Edith Eger. Het interview kreeg de titel De ballerina van Auschwitz mee. In het interview komt o.a. haar boek De Keuze – leven in vrijheid aan de orde. Een boek met een levensveranderende boodschap. Dat ‘levensveranderende’ vind je ook weer terug in het interview. Ik vroeg mij bij het lezen van het interview af: zullen alle lezers de levensveranderende boodschap begrijpen? Wat is volgens Eger nu de boodschap die haar leven veranderde? “Ik had een nazi in mezelf gecreëerd. Ik was mijn eigen gevangenbewaarder geworden door tegen mezelf te zeggen: het maakt niet uit wat je doet, je zult nooit goed genoeg zijn.” En toen las ze het boek De zin van het bestaan van Viktor Frankl en Frankl deed haar beseffen (bewustworden): “Alles kan van iemand worden afgenomen behalve één ding, de laatste van de menselijke vrijheden, en dat is dat iemand in alle gegeven omstandigheden kan kiezen welke houding hij aanneemt. Elk moment is een k...

Tomáš Halík  schrijft  in zijn boek Niet zonder hoop ook een aantal hoofdstukken (hoofdstuk X tot XIII) over het Bijbelboek Job. Dit Bijbelboek is volgens Halík “een verslag van een proces tegen God. Het is het protocol van een juridisch proces van een mens tegen God, van een geschil met een verrassend verloop en een schokkende, meerduidige en volledig onduidelijke afloop”. Het hele boek is volgens Halík “een afwijzing van dit vrome sprookje over het goede dat wel beloond moet worden. Het leert om te leven in een wereld waarin dit nu juist niet gebeurt. Het leert om te leven met het kwaad en met God. Het leert om met de paradoxen en het geheimenis te leven, ook met de grootste paradox en het diepste geheimenis dat wij God noemen. Met het geheimenis waarover wij – en dat is een van de wezenlijke boodschappen van dit boek – zo vreeswekkend weinig weten!” Hoe verhoudt het kwaad en God zich ten opzichte van elkaar? Een vraag die in deze tijd (mei 2020 - herdenking 75 ja...

Het boek Niet zonder hoop van Tomáš Halík heeft het thema ‘hoop’ bij mij op de kaart gezet. Daarom viel mij in het artikel Meisje van hoop, kus van God ( De Nieuwe Koers - jaargang 2020 – no 3) een stuk tekst op over ‘hoop’. Margriet van der Kooi (ziekenhuispastor) vraagt aan de schrijver van het artikel (Jasper van den Bovenkamp) of hij de metafoor van ‘het meisje van de hoop’ kent. De metafoor komt uit een gedicht van Charles Péguy en gaat zo. “God zegt: dat er geloof is, allicht. Je hoeft maar naar mijn schepping te kijken, naar de zon en de maan en de sterren, en natúúrlijk geloof je dan dat er iemand achter zit. Dat er liefde is: logisch. Je hoeft maar een kind of een oud mens in de ogen te kijken, en je móét wel van ze houden. Maar, zegt God, dat er hoop is – mensen nog an toe! Dat ze zien hoe het vandaag is, en hopen dat het morgen anders is. Dat ik dat bedacht hebt! Het is toch het allerverrukkelijkste wat Ik gemaakt heb. Ik ben er zelf ondersteboven van...

Zoals al eerder schreef, las ik laatst het boek Niet zonder hoop van Tomáš Halík . Daarmee heb ik alle tot nu toe in het Nederlands vertaalde boeken (6 boeken) van Halík gelezen. Met dank aan mijn broer die mij op dat spoor zette door het boek Geduld met God  cadeau te geven. Ik vroeg mij na het lezen van Niet zonder hoop af: wat boeit mij nu zo aan de boeken van Tomáš Halík? Halík is zeker geen gemakkelijke schrijver. Ik moet zijn boeken meerdere keren lezen, bijna bestuderen, wil ik enigszins begrijpen wat hij schrijft. Alsof het geheimenis van zijn boeken bij een oppervlakkige, eerste lezing verborgen blijft en zich alleen kenbaar maakt bij een nadere bestudering van de boeken. Dat is denk ik één van de redenen waarom ik de boeken van Halík zo uitdagend, boeiend en inspirerend vind. Een andere reden is dat o.a. Halík mij het belang heeft laten inzien van de paradox . Daar schreef ik al eerder allerlei blogs over. Daarmee heeft hij een speciaal plaatsje veroverd in m...

Ik las het boek Niet zonder hoop – religieuze crisis als kans van Tomáš Halík. In hoofdstuk V – Crisis als bakermat van de hoop schrijft Halík over zijn ‘eigen pijnlijke ervaringen’. Die beschrijving viel mij op, omdat ik mijzelf er (deels) in herken. Hij schrijft daar o.a. dit over: ‘Voor mij was de grootste beproeving van mijn geloof misschien wel een zekere mate van teleurstelling in de kerk (…).’ Halík noemt het zelf ‘(…) misschien wel de grootste crisis van mijn leven’. ‘(…) omdat de kerk een grote rol speelde in mijn geloofswereld, schudde deze hele wereld een zekere tijd op zijn grondvesten.’ Wat vormde dan die teleurstelling? ‘Het ergste van alles was echter de wetenschap dat er deze keer geen menselijke wilde dieren tegenover mij stonden, zoals in het geval van de communistische functionarissen, maar dat er onder hen ongetwijfeld ook gelovige, vrome, “in de schrift onderlegde” mensen waren die goedwillend handelden, maar voor wie deze hele katholieke uitrusting d...

In deze blog zal ik nader ingaan op de recensie en de briefwisseling zoals die ontstond naar aanleiding van de recensie van dr. G.A. van den Brink over het boek Gereformeerde hermeneutiek vandaag . Een briefwisseling tussen Van de Brink en dr. J.M. Burger (één van de schrijvers van genoemd boek). De briefwisseling is evenals de recensie gepubliceerd in het RD: Brief 1 : Zonder de Geest begrijpen wij de Bijbel niet – Burger Brief 2 : Zonder de Geest gehoorzamen wij de Bijbel niet – Van den Brink Brief 3 : Hermeneutiek die niet bij God begint, lijdt Schipbreuk – Burger Brief 4 : Hermeneutiek moet de veilige vaarroute blijven volgen – Van den Brink Wat vind ik nu zelf van deze recensie en briefwisseling? In mijn vorige blog heb ik daar al iets over gezegd. Hier haal ik opnieuw terug wat ik al eerder schreef: ik ben een leek (een niet-theoloog). Toch heb ik het boek Gereformeerde hermeneutiek vandaag gelezen en dat is mij niet meegevallen. Dat is niet zo verwonderlijk, o...

In mijn vorige blog schreef ik over de recensie van Van den Brink over het boek Gereformeerde hermeneutiek vandaag . Arnold Huijgen heeft ook een recensie geschreven over genoemd boek en die kreeg de titel Gereformeerde hermeneutiek voorbij de Reformatie? mee. Het is een recensie in de vorm van een bijdrage aan een studiedag naar aanleiding van de publicatie van het boek (op 29 september 2017). Ik vat zijn bijdrage hieronder niet samen zoals ik dat bij Van den Brink deed, maar nodig je uit deze zelf te lezen. Ik heb de twee recensies naast elkaar gelegd en onderling vergeleken. Wat valt mij dan op? Terwijl Van den Brink eigenlijk weinig tot niets positiefs schrijft over het boek, slaat Huijgen een andere toon aan: Hij proeft bij de TU Kampen een oprecht verlangen om het voorbij alle historische ballast over Jezus Christus zelf te hebben. ‘In dat verlangen vinden we elkaar, zonder meer.’ ‘Ik vind het belangrijk om voorop te stellen dat we samen voor dezelfde uitdagingen st...