Arjan's blog

In het boek Taal van Transitie vind je twee bijdragen als woord vooraf: één van Edith Eva Eger en één van George Kohlrieser. Edith Eger heeft twee boeken geschreven die ik al eerder had gelezen: De Keuze en Het Geschenk . Kohlrieser was echter voor mij een onbekende auteur. Ook zijn boek gaat over ‘dat je altijd een keuze hebt’. Dat maakte mij nieuwsgierig en ik schafte het boek Laat je niet gijzelen – Over leiderschap, verbinding, dialoog en werkelijke verandering van George Kohlrieser aan. In deze blog vertel ik je iets over dit boek. Het boek laat ons zien hoe je kunt overgaan van een gegijzelde naar een ongegijzelde gemoedstoestand. Kohlrieser was vele jaren gijzelingsonderhandelaar en past de metafoor van een fysieke gijzeling toe op niet-fysieke of psychologische gijzelingen. Het boek staat daarom als eerste stil bij de vraag: Ben je gegijzeld zonder dat je het weet? (1) Niet alleen in dit eerste hoofdstuk komt de gijzelingsmetafoor aan bod, maar in het hele boek. Je kunt je ...

In gesprekken of discussies hoor je mensen wel eens op andere mensen reageren met een ‘Ja, maar ….’. George Kohlrieser (e.a.) vraagt daar in zijn boeken Laat je niet gijzelen en Care to Dare aandacht voor. Kohlrieser roept ons op te stoppen met ‘ja, maar’. Dat doet hij in het gedeelte waar hij schrijft over factoren die een dialoog blokkeren. ‘Ja, maar’ blokkeert de dialoog. “De zin ‘ja, maar’ doet meestal afbreuk aan wat er eerder gezegd is.” “Dit (AG: ‘ja, maar’) is een klassiek voorbeeld van iets of iemand niet serieus nemen – een van de vier belangrijkste zaken die de dialoog blokkeren. Het betekent helemaal geen ja. Het is een manier om aan te geven dat je het oneens bent, om afstand te nemen van de vorige opmerking en je eigen persoonlijke standpunt te uiten. Het is eigenlijk een manier om ‘nee’ te zeggen. Het is het ultieme bewijs dat mensen in monologen praten en niet in dialogen.” “Daarom is ‘ja, maar …’ een subtiel teken van gebrek aan respect en doet het afbreuk.” Respec...

Ik bladerde in en las deze week passages terug uit het boek Laat je niet gijzelen van George Kohlrieser. Over dit boek schreef ik al eerder een blog . Ik las iets waar ik op dat moment min of meer over heen las, maar de zin bleef hangen in mijn achterhoofd. Ik pakte vandaag het boek er weer bij en ging zoeken. Waar staat deze zin? Of verbeeldde ik het mij? Soms denk ik iets te lezen wat bij nader inzien er toch niet zo staat.  Begin jaren 70-tig was Kohlrieser naast zijn werk bij de politie (gijzelingsonderhandelaar – ontwikkeling van leiderschap) actief in een psychiatrisch ziekenhuis, waar hij specialisten in de geestelijke gezondheidszorg trainde in het werken met chronisch schizofrene mensen.  Hij schrijft vervolgens: “Ik was getuige van afschuwelijke onmenselijke behandelingen van patiënten en maakte deel uit van een initiatief dat tot doel had de omgang van het personeel met patiënten te transformeren. De toepassen van dwangmiddelen en afzonderings-maatregelen werde...

Ik schreef in mijn vorige blog over de relationele grondwet die ook wel de grondwet van samenwerking wordt genoemd. De taal die ik daarvoor gebruikte was vooral ingekleurd vanuit het contextuele gedachtegoed (Nagy). In deze blog is vooral taal gebruikt zoals die wordt aangereikt vanuit de boeken Taal van Transitie , Laat je niet gijzelen en Care to Dare (1) . Waarom deze drie boeken? Omdat ik ze recent gelezen heb en ze min of meer voor hetzelfde gedachtegoed staan. Dat gedachtegoed of de drie boeken vat ik samen met de woorden: secure base leiderschap . In de drie genoemde boeken kom je niet de woorden relationele grondwet of grondwet van samenwerking tegen. Wel waar deze woorden voor staan: verantwoordelijkheid, autonomie en respect. Met behulp van citaten zal ik aangeven wat er over de regels uit de relationele grondwet geschreven staat in de boeken. Ik zal daarbij de woorden die de relationele grondwet vormen onderstrepen. Hoofdstuk 4 in Taal van Transitie gaat over verbi...

In deze blog schrijf ik verder waar ik in mijn vorige blog stopte: ik sta stil bij het thema respect vanuit het perspectief van secure based leiderschap zoals mij dat is aangereikt vanuit de boeken Taal van Transitie , Laat je niet gijzelen en Care to Dare (1) . Hieronder een aantal citaten. Hoofdstuk 3 in Taal van Transitie gaat over hechting en veerkracht. Het tweede thema op de transitiecirkel. Ik lees daar o.a. dit: “De leiderschapskwaliteit die medewerkers wereldwijd aangeven het belangrijkste te vinden, is respect . (…) Als dit nageleefd wordt en in het gedrag duidelijk is, zorgt het voor een gevoel van veiligheid en vertrouwen. Respect is de sleutel tot vertrouwen, dat aan de basis ligt van de verhouding tussen de leider en zijn werknemer en tussen collega’s onderling. Vertrouwen ligt aan de basis van teamwork.” (p.101) Hoofdstuk 6 van Laat je niet gijzelen heeft als titel meegekregen: de effectieve dialoog. In dit hoofdstuk geven de schrijvers een opsomming van zaken...

Ik las het boek The Let Them Theory (Nederlandse editie) van Mel Robbins. Mel Robbins is een New York Times-bestsellerauteur die bekendheid  verwierf  met haar boek De 5 seconderegel . Ik kreeg het boek The Let Them Theory cadeau met het verzoek: als je het gelezen hebt, wil je mij dan laten weten wat je er van vindt? Wat ik van het boek vind, zet ik uiteen in een volgende blog. In deze blog schrijf ik eerst over het boek zelf.   Aanleiding Robbins begint haar boek The Let Them Theory bij de 5-seconderegel. Deze regel helpt je om “door je innerlijke barrières heen te breken en acties te ondernemen”. Het is een hulpmiddel om, zelfs als het je ontbreekt aan voldoende motivatie, tot actie over te gaan. Het dwingt je om jezelf over aarzelingen, angst, uitstelgedrag, twijfel, etc. heen te zetten.   Maar na het ontdekken van de 5-seconderegel stelt Robbins zich op een gegeven moment de vraag: “Waarom moet ik mezelf constant dwingen stappen te zetten?” Waarom heb ik ...