Arjan's blog

Ik schreef al eerder dat McGrath in zijn boek Het raadsel van God – mijn ontdekkingsreis langs wetenschap, geloof & twijfel aandacht vraagt voor de complexiteit van onze wereld. Het is volgens hem “beslist belangrijk dat er een manier gevonden zou worden om de veelsoortige aspecten van complexe werkelijkheden af te bakenen en te behouden”. Dit om reducerende en daardoor vervormde weergave van de werkelijkheid te voorkomen.   Hij brengt ons vervolgens op het spoor van ‘veelsoortige perspectieven’ (Coulson) en ‘gedifferentieerde kaarten’ (Midgley). “(…) verschillende kaarten voorzagen in verschillende informatie over dezelfde werkelijkheid.” “Als we een totaaloverzicht van dit complexe gebied willen zien, moeten we een manier vinden om al deze gedifferentieerde kaarten op elkaar te leggen, zodat alle informatie getoond en geïntegreerd wordt.” Het in kaart brengen van de complexe werkelijkheid door er vanuit verschillende perspectieven of dimensies naar te kijken en die perspe...

In mijn vorige blog schreef ik over de familiegeschiedenis van Mildred Diem, de moeder van Philip en Marshall Jr., en haar moeder Sylvania. Dit naar aanleiding van het boek Lichtval   van Philip Yancey. Het is opvallend om te lezen hoeveel herhaling er is in het destructieve gedrag van Mildred in vergelijking met dat van haar moeder Sylvania.   Herhaling destructief gedrag William zette zijn vrouw het huis uit en schopte Silvania op 14 jarige leeftijd het huis uit. Sylvania verstootte Mildred en Mildred verstootte haar zoon Marshall. Mildred had veel fysieke klachten. ‘”Mijn zenuwen hebben het gehad. Ik kan niets eten. Misschien is een maagzweer die opspeelt. Ik moet er eens tussenuit, maar ik kan nergens heen. Laat me met rust, kind. Ik heb hoofdpijn!”  Philip schrijft vervolgens dat hij hierin de verhalen terughoorde die zijn moeder vertelde over haar eigen moeder (Sylvania) die ‘net zo op de bank lag met een ijszak op haar hoofd’. ‘Als kind werd moeder heel vaak ges...

Het boek Lichtval  van Philip Yancey geeft ook inzicht in de familiegeschiedenis van vooral de moeder van Philip en Marshall: Mildred Diem. Hieronder zet ik die op een rijtje.   Grootvader – grootmoeder Diem De vader en moeder van Mildred waren Albert en Sylvania Diem.   Over Albert lees ik het volgende: ‘Moeder (AG: Mildred) spreekt altijd liefdevol over hem. “Hij hield het gezin bij elkaar en had twee banen om ons door de depressie (AG: de jaren dertig) heen te loodsen. Daarna draaide hij tijdens de oorlog dubbele diensten in de fabriek van General Electric. Na dat alles ontsloeg GE hem op 56-jarige leeftijd.”’   ‘Mijn grootmoeder Sylvania was de baas in de familie Diem.’ Philip schrijft dat hij als kind bang was voor haar. ‘Ik voelde dat ze niet zo van kinderen hield, vooral niet van luidruchtige of actieve.’ Sylvania en Albert kregen 6 kinderen waarvan Mildred de oudste is. ‘Ze (AG: Mildred) herinnert zich de haveloze kleding, het schaarse eten en de slec...

Ik gaf al eerder aan dat het boek Lichtval van Philip Yancey gelezen kan worden als een casusbeschrijving. In het contextuele gedachtegoed ( Nagy ) kennen wij het begrip delegaat . Een delegaat is dat deel van het immateriële erfgoed waarin de ouders hun verwachtingen, vaak te goeder trouw, aan het kind opleggen. De belangen van het kind en zijn toekomst worden hiermee onvoldoende behartigd, dikwijls zelfs beschadigd. Vaak is datgene wat de ouders zelf zijn tekortgekomen in hun geschiedenis een belangrijke drijfveer. Bij het lezen van het boek moest ik denken aan dit begrip. Lees maar mee.   Direct al op de vierde bladzijde van hoofdstuk 1 schrijft Philip dit over zichzelf en zijn broer: ‘De jaren waarin ik opgroeide werden gedomineerd, nee, dwingend beheerst door een gelofte die ze (AG: moeder Yancey) deed: dat mijn broer en ik die tragedie zouden goedmaken door de mantel van het leven van onze vader op ons te nemen.” De tragedie van het overlijden van vader Yancey op 23 jari...

Ik las het boek Lichtval – een memoir van Philip Yancey. Het boek kreeg een wat nietszeggende titel mee. Een vertaling van de oorspronkelijke titel: Where The Light Fell: A Memoir.   Gelukkig geeft de vertaler ons via een noot op pagina 245 een toelichting op de titel: ‘Yancey verwijst met deze titel naar dit citaat; (…).’ Een citaat van Augustinus: ‘”De wereld is een glimlachende plek,” schrijft hij, en God is de largitor ervan, de “royale giftgever”.’ ‘(…) hij (AG: Yancey) wil duidelijk maken dat door het genieten van de goede gaven van God, zoals natuur, muziek, taal, liefde van en voor een vrouw, hij de weg terugvond naar de Gever ervan’. ‘Zijn eerste citaat in dit boek, “Door de zonnestralen te volgen vond ik de zon”, verwijst daar ook naar.’   Philip Yancey schreef dus zijn memoires. Met Yancey had ik al eerder kennisgemaakt via zijn boeken als Waar is God goed voor? , Genade, wat een wonder! , Teleurgesteld in God e.a. Waarom schreef hij dit boek? Philip ontdekt...

Ik vroeg mij in de blog Zijn je ouders schuldig? af of ouders op één of andere manier schuldig zijn aan je ziekte, emotionele onvolwassenheid of psychosociale disbalansen. In deze blog sta ik stil bij de vraag of jezelf schuldig bent aan je ziekte. Maté behandelt in zijn boek De mythe van normaal deze vraag.   In hoofdstuk 5 zegt hij daarover dit: “Geen enkel mens is zijn ziekte, en niemand heeft zichzelf een ziekte bezorgd, althans niet in een bewuste, weloverwogen of verwijtbare zin. Ziekte is het resultaat van generaties lang lijden, van sociale omstandigheden, van culturele conditionering, van jeugdtrauma’s, van fysiologische factoren die het gevolg zijn van de spanningen en het emotionele verleden van mensen, en dat alles in wisselwerking met de fysieke en psychologische omgeving van mensen. Ja, vaak is een ziekte een uiting van ingesleten persoonlijkheidskenmerken, maar die persoonlijkheid is niet wie we zijn, net zoals we niet de ziekte zijn waar we door onze persoonlijk...

Ik las het boek Ongezien opgegroeid van Lindsay C. Gibson. Het boek kreeg als ondertitel mee: herstel na een jeugd met narcistische, afwijzende of afstandelijke ouders . Ik noemde het boek al eerder . In deze blog schrijf ik waar het boek over gaat en wat de bedoeling van de schrijfster is.  Op de eerste pagina schrijft Gibson dit: “In dit boek beschrijf ik hoe emotioneel onvolwassen ouders hun met name emotioneel gevoelige kinderen negatief beïnvloeden, en ik laat je ook zien hoe je jezelf kunt genezen van de pijn en verwarring die ontstaat als je een ouder hebt die je emotionele intimiteit ontzegt.” “Als je de verschillen in emotionele volwassenheid leert kennen, begrijp je ook beter waarom jij je in emotioneel opzicht zo eenzaam kunt voelen, ook al claimen anderen een liefdes- of familierelatie. Ik hoop dat je in dit boek een antwoord vindt op veel van de vragen die je al heel lang hebt, bijvoorbeeld de vraag waarom contact met bepaalde familieleden vaak zo pijnlijk en frus...