Arjan's blog

Gabor Maté laat mij in zijn boek Wanneer je lichaam nee zegt kennis maken met het systeemmodel .   “Bij een systeemmodel gaat men ervan uit dat meerdere processen en factoren van invloed zijn op het ontstaan van de ziekte of op het genezingsproces.” Maté zet dit model tegenover het oorzaak-gevolgmodel van ziekten. “Aan de hand van dit model kan niet in beeld worden gebracht hoe gezondheid overgaat in ziekte of hoe we ervoor kunnen zorgen dat ziekte overgaat in gezondheid.” “Geen enkele ziekte heeft slechts één oorzaak.” Er is geen lineair verband tussen oorzaak en gevolg.     In zijn boek schrijft hij over een biopsychosociaal geneeskundige model of zienswijze. In deze zienswijze herken je het systeemmodel. “Volgens de biopsychosociale zienswijze weerspiegelen iemands biologische aspecten het gehele verleden van zijn of haar organisme, inclusief alle interacties met de omgeving. Hierbij is sprake van een voortdurende uitwisseling van energie waarbij psychologische ...

Ik las het boek Wie kies je om te zijn met de ondertitel Gesprekken en gedachten over een nieuwe tijd van Roek Lips. In de inleiding schrijft Lips dat hij ‘besloot op zoek te gaan naar anderen om over deze grote vragen van gedachten te wisselen’. Het boek bevat een selectie uit de meer dan honderd gefilmde ontmoetingen en moeten we volgens Lips zien als een poging om hemzelf en anderen uit te dagen tot een dialoog over deze grote vragen.  Grote vragen als: ‘Waar gaat het in het leven om? Wat betekent het om mens te zijn? Wie ben ik? Waar gaat het heen? Staan we aan de vooravond van een nieuw tijdperk? Wat zien we veranderen? Mensen willen aan het einde van hun leven kunnen zeggen dat het de moeite waard is geweest, maar wat betekent dat in een tijd dat niets meer vanzelfsprekend is? Wat moeten we vrezen, wat mogen we hopen en wat kunnen we verwachten? Hoe kunnen we werk en leven weer in balans krijgen? Wat is leidend voor de toekomst en wie bepaalt welke kant het op gaat? Welke...

Ik heb een boek in mijn kast staan waarvan ik de titel nog altijd intrigerend, spannend vind. Het gaat om een boek van Philip Yancey met de titel Hoe mijn geloof de kerk overleefde . Wat een bijzondere titel! Of is het een rare titel? Geloof en kerk hebben toch alles met elkaar te maken? Geloof is kerk en kerk is toch geloof? Hoe kan geloof dan de kerk overleven? Alsof het twee losstaande grootheden zijn.   In het eerste hoofdstuk – Herstel van kerkmisbruik legt Yancey uit hoe hij tot deze titel is gekomen. Maar zeker na het lezen van zijn memoires wordt duidelijk dat het bijzonder te noemen is dat Philip zijn geloof heeft behouden, beter gezegd heeft teruggevonden, ondanks alles wat hij meemaakte in de kerk van zijn jeugd, op een bijbelinstituut en elders.   Yancey groeide op in een ‘fundamentalistische kerk’. Daarnaast had Yancey een =-teken staan tussen geloof in God en de kerk. Geloof en kerk vielen bij hem dus samen. Het laten samenvallen van geloof en kerk zal veel...

Ik schreef al eerder dat McGrath in zijn boek Het raadsel van God – mijn ontdekkingsreis langs wetenschap, geloof & twijfel aandacht vraagt voor de complexiteit van onze wereld. Het is volgens hem “beslist belangrijk dat er een manier gevonden zou worden om de veelsoortige aspecten van complexe werkelijkheden af te bakenen en te behouden”. Dit om reducerende en daardoor vervormde weergave van de werkelijkheid te voorkomen.   Hij brengt ons vervolgens op het spoor van ‘veelsoortige perspectieven’ (Coulson) en ‘gedifferentieerde kaarten’ (Midgley). “(…) verschillende kaarten voorzagen in verschillende informatie over dezelfde werkelijkheid.” “Als we een totaaloverzicht van dit complexe gebied willen zien, moeten we een manier vinden om al deze gedifferentieerde kaarten op elkaar te leggen, zodat alle informatie getoond en geïntegreerd wordt.” Het in kaart brengen van de complexe werkelijkheid door er vanuit verschillende perspectieven of dimensies naar te kijken en die perspe...

In mijn vorige blog schreef ik over de familiegeschiedenis van Mildred Diem, de moeder van Philip en Marshall Jr., en haar moeder Sylvania. Dit naar aanleiding van het boek Lichtval   van Philip Yancey. Het is opvallend om te lezen hoeveel herhaling er is in het destructieve gedrag van Mildred in vergelijking met dat van haar moeder Sylvania.   Herhaling destructief gedrag William zette zijn vrouw het huis uit en schopte Silvania op 14 jarige leeftijd het huis uit. Sylvania verstootte Mildred en Mildred verstootte haar zoon Marshall. Mildred had veel fysieke klachten. ‘”Mijn zenuwen hebben het gehad. Ik kan niets eten. Misschien is een maagzweer die opspeelt. Ik moet er eens tussenuit, maar ik kan nergens heen. Laat me met rust, kind. Ik heb hoofdpijn!”  Philip schrijft vervolgens dat hij hierin de verhalen terughoorde die zijn moeder vertelde over haar eigen moeder (Sylvania) die ‘net zo op de bank lag met een ijszak op haar hoofd’. ‘Als kind werd moeder heel vaak ges...

Het boek Lichtval  van Philip Yancey geeft ook inzicht in de familiegeschiedenis van vooral de moeder van Philip en Marshall: Mildred Diem. Hieronder zet ik die op een rijtje.   Grootvader – grootmoeder Diem De vader en moeder van Mildred waren Albert en Sylvania Diem.   Over Albert lees ik het volgende: ‘Moeder (AG: Mildred) spreekt altijd liefdevol over hem. “Hij hield het gezin bij elkaar en had twee banen om ons door de depressie (AG: de jaren dertig) heen te loodsen. Daarna draaide hij tijdens de oorlog dubbele diensten in de fabriek van General Electric. Na dat alles ontsloeg GE hem op 56-jarige leeftijd.”’   ‘Mijn grootmoeder Sylvania was de baas in de familie Diem.’ Philip schrijft dat hij als kind bang was voor haar. ‘Ik voelde dat ze niet zo van kinderen hield, vooral niet van luidruchtige of actieve.’ Sylvania en Albert kregen 6 kinderen waarvan Mildred de oudste is. ‘Ze (AG: Mildred) herinnert zich de haveloze kleding, het schaarse eten en de slec...

Ik gaf al eerder aan dat het boek Lichtval van Philip Yancey gelezen kan worden als een casusbeschrijving. In het contextuele gedachtegoed ( Nagy ) kennen wij het begrip delegaat . Een delegaat is dat deel van het immateriële erfgoed waarin de ouders hun verwachtingen, vaak te goeder trouw, aan het kind opleggen. De belangen van het kind en zijn toekomst worden hiermee onvoldoende behartigd, dikwijls zelfs beschadigd. Vaak is datgene wat de ouders zelf zijn tekortgekomen in hun geschiedenis een belangrijke drijfveer. Bij het lezen van het boek moest ik denken aan dit begrip. Lees maar mee.   Direct al op de vierde bladzijde van hoofdstuk 1 schrijft Philip dit over zichzelf en zijn broer: ‘De jaren waarin ik opgroeide werden gedomineerd, nee, dwingend beheerst door een gelofte die ze (AG: moeder Yancey) deed: dat mijn broer en ik die tragedie zouden goedmaken door de mantel van het leven van onze vader op ons te nemen.” De tragedie van het overlijden van vader Yancey op 23 jari...